การฆ่าคนเป็นเรื่องง่าย แต่ผลที่ตามมาจากการฆ่าคนนั้นยุ่งยากเรื่องเหล่านี้กู้เฉิงรู้ดีกู้เฉิงเป็นคนที่อดทนได้ แต่ครั้งนี้เขาไม่อยากจะทนแต่ก็เหมือนกับที่เขาพูดกับซ่งเฉิงสวิน หากไม่ฆ่าผู้ตรวจการทหารหงคนนั้น เขาไม่อาจสงบใจได้ภายในค่ายทหารประจำการของเมืองเหอหยาง นักพรตชราคนหนึ่งมองผู้ตรวจการทหารหงที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่พอใจ“ท่านคฤหัสถ์ในนามของนายพลหงเชิญข้ามา ผลกลับเป็นว่าเป็นการตัดสินใจของท่านคฤหัสถ์เองรึ”ผู้ตรวจการทหารหงยิ้มประจบ “ท่านนักพรตอย่าได้ถือสา ข้าก็ถูกบีบจนไม่มีทางเลือกจริงๆนี่นาท่านวางใจได้ ขอเพียงท่านคุ้มครองข้าให้ปลอดภัยในครั้งนี้ รอให้บิดาข้ากลับมาถึงเมืองหลวง ข้าจะต้องให้เขาทดแทนคุณของอารามเมฆขาวแน่นอน”นักพรตชราคนนั้นฮึ่มเสียงอย่างไม่พอใจ แต่ก็ยังคงพยักหน้า
อารามเมฆขาวตั้งอยู่บริเวณรอบนอกเมืองหลวง มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับราชสำนัก หน้าตาของแม่ทัพใหญ่คนหนึ่ง เขาก็ต้องให้เกียรติในขณะนั้น ทหารด้านนอกก็วิ่งเข้ามาอย่างตื่นตระหนกแล้วกล่าว “ท่านผู้ใหญ่ ผู้ตรวจการณ์ราตรีของหน่วยพิทักษ์ราตรีกู้เฉิงมาแล้ว อยู่ด้านนอกค่ายนี่เอง”“กัวหวยล่ะ”ทหารส่ายหน้า “ไม่เห็นท่านกัวครับ”สีหน้าของผู้ตรวจการทหารหงพลันซีดขาวกัวหวยไปเกลี้ยกล่อม ผลคือคนกลับไม่กลับมา เขาจะโง่แค่ไหนก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อนึกถึงที่ซ่งปิ่งจงเคยพูดกับตนเองก่อนหน้านี้ว่ากู้เฉิงคนนั้นโหดร้ายเพียงใด เขาก็รีบดึงนักพรตชราของอารา
