้สึกหนึ่งมำให้กู้เฉิง เป็นควำมรู้สึกไม่พอใจเพรำะว่ำซำกศพเดินได้เหล่ำนี้เคยสละเลือดเนื้อส่วนหนึ่งให้ปีศำจซำกศพไปแล้ว ดังนั้นปรำณโลหิตที่หลงเหลืออยู่ในร่ำงกำยย่อมไม่เท่ำกับผู้ฝึกตนระดับเดียวกันปกติ ท ำให้ธนูปีศำจเย่หลัวที่ถูกปลุกขึ้นมำรู้สึกไม่พอใจควำมหมำยนั้นชัดเจนมำก หำกครั้งหน้ำกู้เฉิงปลุกมันขึ้นมำแล้วกลับไม่ได้กลืนกินปรำณโลหิตที่เพียงพอ มันก็จะกลืนกินปรำณโลหิตส่วนหนึ่งของกู้เฉิงผู้เป็นเจ้ำของเพื่อชดเชยกู้เฉิงขมวดคิ้ว เจ้ำนี่มันเลือกกินด้วยรึในขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังมำจำกเบื้องบน “เมื่อครู่เจ้ำใช้ธนูอะไร ท ำไมถึงเหมือนธนูปีศำจเย่หลัวของลัทธิหลัวเดี๋ยวก่อน ไม่ใช่เหมือน แต่มันคือธนูปีศำจเย่หลัวคนทรยศของลัทธิหลัวคนนั้นถูกจับได้ที่อ ำเภอหลัวของเจ้ำดังนั้นเจ้ำจึงได้ธนูปีศำจเย่หลัวมำ และแอบเก็บไว้ ใช่หรือไม่”ร่ำงของเฉินฉงซำนลงมำจำกเขำ เขำมองกู้เฉิงด้วยสำยตำที่แปลกประหลำดและดีใจอย่ำงบ้ำคลั่งจริงๆแล้วซำกศพเดินได้สองตัวเมื่อครู่นี้เป็นเขำที่รับผิดชอบสกัดกั้น แต่เฉินฉงซำนอยู่ที่อ ำเภอเฟิงหยวนสบำยเกินไป อำศัยยำเม็ดที่
ลัทธิเต๋ำเร้นลับให้มำรักษำกำรบ ำเพ็ญเพียร กำรต่อสู้เป็นตำยอย่ำงแท้จริงเขำไม่ได้เจอมำหลำยปีแล้วระดับพลังจะไม่ถดถอย แต่พลังกำรต่อสู้จะฝืดเคืองดังนั้นตอนที่ต่อสู้กับซำกศพเดินได้สองตัวที่เทียบเท่ำกับผู้บ ำเพ็ญปรำณระดับเจ็ดขั้นเพ่งนิมิต เขำจึงถูกพวกมันบีบให้ถอยหลังทีละก้ำว และไม่
