งส่วนคนหายเหล่านั้น ข้างกายของพวกเขากลับไม่มีชิวเหลียนตงปรากฏตัวอยู่เลย”
ในขณะนั้น ซ่งเฉิงสวินที่อยู่ข้างๆก็พูดขึ้นมาว่า “ท่านผู้บัญชาการใหญ่ ท่านยังจำวิชากายากระดาษตัดของอารามฉางชุนได้หรือไม่ในอดีตตอนวันคล้ายวันเกิดของท่านผู้บัญชาการปราบปรามชิวอี้ซินเคยใช้วิชาลับนี้ตัดกระดาษเป็นคน ในชั่วพริบตาก็กลายเป็นร่างที่เหมือนจริงเต้นรำอยู่หนึ่งชั่วยามก่อนจะกลายเป็นเถ้าถ่านอีกครั้งวิชาลับนี้เป็นของสายเจิ้งอี้ ไม่มีพลังทำลายล้างใดๆ เป็นวิชาที่ใช้ในการเผยแผ่ศาสนา คนของอารามฉางชุนเคยใช้เพียงครั้งเดียว แต่กลับทำให้ข้าน้อยจดจำได้ไม่ลืมแม้ว่าคนของอารามฉางชุนจะไม่ได้ลงจากเขา แต่พวกเรารู้ได้อย่างไรว่า คนที่ลงจากเขานั้น คือคนหายเหล่านั้น คือคุณชายเจ้าเมือง”ซ่งเฉิงสวินที่มักจะชอบใช้ความรุนแรงแก้ปัญหามาตลอดในตอนนี้กลับเกิดความคิดที่เฉียบแหลมขึ้นมา ให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลที่สุดกู้เฉิงก็คิดตามแนวทางของเขา “ดวงชะตาแปดอักษรมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับคนส่วนใหญ่ ไม่มีใครจะว่างพอที่จะเอาดวงชะตาแปดอักษรของตัวเองไปบอกใครต่อใคร มีเพียงกรณีเดียว
เท่านั้น คือตอนที่พวกเขาไปขอเซียมซีที่อารามฉางชุน ก็ต้องบอกดวงชะตาแปดอักษรของตัวเองคนที่มีดวงชะตาแปดอักษรเป็นธาตุอินเหล่านั้น เกรงว่าหลังจากที่บอกแปดอักษรของตนเองไปแล้ว ก็ไม่เคยได้ออกจากอารามฉางชุนอีกเลย”ชุยจื่อเจี๋ยถอนหายใจยาวมาถึงตอนนี้ ไม่ว่าอารามฉางชุนจะมีส่วนเกี่ยวข้
