ากลับดูแปลกๆ“หัวหน้ามือปราบโจว ท่านได้ข่าวอะไรมาหรือ”โจวจงหนานพยักหน้าแล้วก็ส่ายหน้า “จะว่าได้ข่าวก็ใช่ แต่ข้ากลับไม่กล้ายืนยัน”“ทำไมล่ะ”“เพราะว่าคนเหล่านี้ รวมถึงคุณชายก่อนที่จะหายตัวไป มีจุดร่วมเพียงอย่างเดียวคือ พวกเขาเคยไปที่อารามฉางชุน”เมื่อได้ยินโจวจงหนานบอกว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับอารามฉางชุนด้วย กู้เฉิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เรื่องใดก็ตามที่เกี่ยวข้องกับสำนักในแคว้นตงหลินล้วนไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ หากเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับอารามฉางชุนจริงๆ คนที่ต้องปวดหัวก็คือชุยจื่อเจี๋ย“ในเมื่อจุดน่าสงสัยชัดเจนขนาดนี้ ทำไมท่านยังไม่กล้ายืนยัน”โจวจงหนานยิ้มขมขื่น “เพราะว่าคนที่ไปอารามฉางชุนมีมากเกินไปในสายตาของท่านกู้และผู้ฝึกตนคนอื่นๆ อารามฉางชุนคือสำนักของผู้ฝึกตนแต่ในสายตาของคนธรรมดาในเมืองเหอหยางอย่างพวกเราอารามฉางชุนเป็นเพียงอารามเต๋าที่ศักดิ์สิทธิ์และใหญ่โตแห่งหนึ่งในบริเวณรอบๆเมืองเหอหยางดังนั้นเมื่อมีเทศกาลอะไร หรือบ้านใครมีงานมงคล ก็มักจะไปจุดธูปที่อารามฉางชุนแม้ว่าคุณชายจะเคยไปที่อารามฉางชุน แต่ท่านเจ้าเมืองและขุนนางผู้ใหญ่คนอื่นๆในเมืองเหอหยางก็เคยไปเช่นกัน ส่วนชาวบ้านธรรมดาที่เคยไปอารามฉางชุนนั้นมีนับไม่ถ้วน”กู้เฉิงเคาะโต๊ะ ดวงตาฉายแววครุ่นคิดในบรรดาสำนักต่างๆในเมืองเหอหยาง ชื่อเสียงของอารามฉางชุนนั้นดีที่สุด
สภาพของลัทธิเต๋าเร้นลับไม่ต้องพูดถึง สำนักกระบ