เรื่องที่กู้เฉิงท ำลำยล้ำงลัทธิเต๋ำเร้นลับนั้น จะขำวหรือด ำไม่ส ำคัญ สิ่งส ำคัญมำตลอดคือท่ำทีของเซี่ยอันจือดังนั้นตั้งแต่แรกกู้เฉิงไม่เคยคิดจะแก้ตัวอะไรให้ตัวเองเลยลัทธิเต๋ำเร้นลับเลวร้ำยเพียงใดเขำไม่ได้พูด เขำฆ่ำคนเพื่อช่วยคนเขำก็ไม่ได้พูด เพรำะเรื่องเหล่ำนี้ส ำคัญส ำหรับเขำ แต่ส ำหรับผู้บัญชำกำรปรำบปรำมอย่ำงเซี่ยอันจือแล้วมันไม่ส ำคัญเลยกู้เฉิงกล้ำรับประกันว่ำถ้ำเขำแก้ตัวแบบนั้นบทสรุปสุดท้ำยคงหนีไม่พ้นกำรถูกลงโทษอย่ำงหนักเจ้ำกู้เฉิงช่วยคนฆ่ำคน เพื่อสถำนกำรณ์โดยรวม แล้วเขำที่เป็นผู้บัญชำกำรปรำบปรำมท ำอะไรอยู่หรือ กินข้ำวรอไปวันๆงั้นหรือชุยจื่อเจี๋ยบอกให้กู้เฉิงอย่ำขัดควำมประสงค์ของเซี่ยอันจือ กู้เฉิงไม่เพียงไม่ขัดควำมประสงค์ของเขำ แต่ยังมอบชื่อเสียงและผลประโยชน์ส่งตรงถึงหน้ำท่ำนผู้บัญชำกำรปรำบปรำม ท่ำนจะรับหรือไม่กู้เฉิงกล้ำรับประกันว่ำเซี่ยอันจือต้องรับไม่ใช่เพรำะเขำโลภ แต่เพรำะสิ่งที่เซี่ยอันจือต้องกำรคือลูกน้องที่เชื่อฟัง
ไม่ว่ำควำมสำมำรถของคุณจะเป็นอย่ำงไร ไม่ว่ำคุณจะขำวหรือด ำ ตรำบใดที่คุณเชื่อฟังมำกพอในแคว้นตงหลินทั้งหมด คุณก็จะไปได้สวยเมื่อกู้เฉิงพูดถ้อยค ำเหล่ำนี้ออกมำ เซี่ยอันจือรำวกับได้เห็นสิ่งที่น่ำสนใจ ควำมโกรธบนใบหน้ำค่อยๆจำงหำยไป กลำยเป็นรอยยิ้มที่ดูไม่ออกว่ำยิ้มจริงหรือแกล้งยิ้ม“พูดได้ดีกว่ำร้องเพลงเสียอีก ทุกค ำล้วนมำจำกปำกเจ้ำ เท่ำกับว่ำเจ้ำท ำทุกอย่ำงเพื่อข้ำโดย
