ผสมผสานกัน นี่ก็ราวกับปักดอกไม้บนผ้าไหม พลังอำนาจเพิ่มขึ้นหลายส่วนในข้อมูลของตระกูลโจว แม้อวี๋ไป่เชียนจะไม่มีประวัติการสังหารผู้บำเพ็ญเพียรระดับหก แต่กลับมีประวัติการต่อสู้กับนักรบขั้นหกโลหิตพล่านแล้วไม่แพ้สำหรับคู่ต่อสู้ระดับนี้ คนอื่นๆ มากลับจะทำให้กู้เฉิงเสียสมาธิ สู้ให้เขาต่อสู้กับอีกฝ่ายตามลำพังคนเดียวดีกว่า
ก่อนหน้านี้กู้เฉิงก็เคยคิดว่าจะวางกับดักอะไรบางอย่างหรือไม่แต่ก็ถูกเขาล้มเลิกไปการรับรู้ทางวิญญาณของผู้บำเพ็ญปราณแข็งแกร่งเกินไป ระดับการบำเพ็ญปราณของกู้เฉิงเพิ่งจะบรรลุถึงขั้นบำรุงวิญญาณ เขาก็พบว่าการรับรู้ของตนเองแข็งแกร่งขึ้นหลายเท่า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอวี๋ไป่เชียนที่บรรลุถึงขั้นหยั่งรู้ขั้นสูงสุดแล้วดังนั้นของที่ดูหรูหราเหล่านั้นกู้เฉิงก็ไม่ได้ใช้เลย ต่อสู้กันโดยตรงตัดสินแพ้ชนะ ตัดสินเป็นตายเสียงกีบม้าดังขึ้นจากไกลมาใกล้ อวี๋ไป่เชียนเต็มไปด้วยไอสังหาร หวังเพียงแค่จะกลับไปที่สำนักเต๋าเสวียนให้เร็วที่สุด ดูว่ายังมีศิษย์ที่รอดชีวิตอยู่หรือไม่แน่นอนว่าสิ่งที่เขาอยากทำที่สุด ก็คือฆ่ากู้เฉิงอย่างไรก็ตามเมื่อเขาเห็นกู้เฉิงยืนอยู่กลางหุบเขา อวี๋ไป่เชียนกลับยืนนิ่งอยู่ที่นั่น บางทีเขาอาจจะไม่คาดคิดเลยว่า กู้เฉิงจะมาอยู่ที่นี่รอเขาโดยอัตโนมัติ“กู้เฉิง เจ้ายังกล้ามาสกัดฆ่าข้าโดยอัตโนมัติรึ เจ้าช่างหยิ่งยโสโอหังเสียเหลือเกิน”ใบหน้าของอวี๋ไป่เชียนเต็มไปด้วยไอสังหารและความโกรธ กำแส้ปั
