ดใช้ในสิ่งที่ตนเองทำลงไปไม่ใช่รึ”กู้เฉิงหันไปหาเสี่ยวอี่ ถาม “สวดมนต์ส่งวิญญาณเป็นไหม”เสี่ยวอี่พยักหน้า วางมือข้างหนึ่งไว้ที่หน้าอก ก้มหน้าลง“ในยามนั้นพระผู้ช่วยให้พ้นทุกข์ เสด็จไปทั่วสิบทิศ ประชุมเหล่าเซียนบนสวรรค์… วันนี้โชคดีได้พบพระผู้เป็นเจ้า ทรงเมตตากรุณาอย่างใหญ่หลวง เปิดประตูธรรมอันยิ่งใหญ่ รวบรวมสรรพสัตว์สิบทิศ… ช่วยเหลือสรรพสัตว์ทั้งปวง ช่วยเหลือสรรพสัตว์จากบาปทั้งปวงช่วยให้พ้นจากทุกข์ทั้งปวง ออกจากราตรีอันยาวนาน ได้เห็นแสงสว่าง…”
ในเสียงสวดมนต์ของเสี่ยวอี่ เมฆดำที่ไม่มีที่สิ้นสุดก็สลายไป เผยให้เห็นหมู่บ้านหลี่เจียที่เต็มไปด้วยเลือดสดๆภูเขาผีที่น่ากลัวคุกเข่าอยู่บนพื้น คำรามลั่นฟ้าด้วยเสียงที่น่าเวทนา น ้าตาสีเลือดไหลออกมาจากแปดตาของมันน ้าตาสีเลือดเหล่านั้นไหลไปบนตัวของมัน แต่กลับกำลังละลายร่างของมัน ผ่านไปครู่หนึ่ง ความแค้นของภูเขาผีก็สลายไป เหลือเพียงหุ่นฟางที่น่าเกลียดตัวหนึ่งกู้เฉิงเงยหน้ามองดูท้องฟ้าหลังจากคืนที่มืดมิดผ่านไป แสงอรุณก็มาเยือน
