หุบเขำเมฆำบิน แคว้นตงหลิน ที่ตั้งของตระกูลโจวในห้องประชุมใหญ่แห่งหนึ่ง ศิษย์สำยตรงของตระกูลโจวกว่ำสิบคนและผู้อำวุโสผู้ดูแลบำงคนก ำลังประชุมกันอยู่โจวเจี้ยนซิงหรี่ตำ ถือเมล็ดแตงโมก ำหนึ่งพลำงเหม่อลอยพลำงแทะอยู่ตรงนั้น เมล็ดแตงโมนั้นยังเป็นรสคำรำเมลอีกด้วยว่ำกันว่ำเมล็ดแตงโมรสคำรำเมลนี้ยังเป็นกู้เฉิงสอนเขำท ำ อย่ำว่ำไปเลย รสชำติก็ไม่เลวจริงๆทันใดนั้น นกกระเรียนกระดำษวิญญำณก็กระพือปีกบินเข้ำมำในตระกูลโจว เพรำะบนนั้นมีตรำประทับของตระกูลโจวอยู่ ดังนั้นจึงไม่มีใครสกัดกั้นโจวเจี้ยนซิงคว้ำนกกระเรียนไว้ในมือ รู้สึกถึงสำยตำของคนอื่นๆที่มองมำ เขำก็โบกมือ “ทุกคนท ำต่อไป ไม่ต้องสนใจข้ำ”เปิดนกกระเรียนกระดำษออก เมื่อเห็นเนื้อหำในนั้น ในดวงตำของโจวเจี้ยนซิงก็อดไม่ได้ที่จะเผยแววประหลำดใจออกมำควำมกล้ำของกู้เฉิงคนนี้ ช่ำงกล้ำหำญจริงๆแต่หลังจำกประหลำดใจแล้ว เขำกลับรู้สึกสนุกสนำนมำกกว่ำ
เรื่องของเมืองซูเจียเขำติดหนี้บุญคุณกู้เฉิงครั้งหนึ่ง ด้วยนิสัยของเขำ ไม่ว่ำกู้เฉิงจะเสนอค ำขอแบบไหน ขอเพียงไม่เกินไป เขำก็จะยอมรับเขำเพียงแค่ไม่คิดว่ำ กู้เฉิงมำขอร้องเขำ กลับเป็นเพรำะเรื่องแบบนี้หำกจะบอกว่ำก่อนหน้ำนี้โจวเจี้ยนซิงเพียงแค่รู้สึกว่ำกู้เฉิงคนนั้นมีพรสวรรค์และศักยภำพไม่เลว ในอนำคตจะเป็นบุคคลส ำคัญคนหนึ่ง จึงสมควรที่จะคบหำด้วยเช่นนั้นตอนนี้ เขำต้องยอมรับว่ำ ตนเองดูถูกกู้เฉิงไปหน่อยแล้วคนที่กล้ำท ำเช่นนี้ในเว
