้สาระอีกทำไม”ตู้จื่อหยางพอได้ยินว่าเรื่องใหญ่โตขึ้น ก็ตัวสั่นขึ้นมาทันที พูดเสียงเบา “ศิษย์เพียงแค่โมโหเท่านั้น ใครจะไปคิดว่า ผู้หญิงคนนั้นจะรู้วิชาลับสังเวยเลือดเรียกผีด้วย”จริงๆ แล้วการทะเลาะกันในตอนแรกนั้นง่ายมาก ตู้จื่อหยางเห็นวัตถุดิบชิ้นหนึ่งที่ขบวนสินค้านำมาจากชายแดนตะวันตก เป็นวัตถุดิบที่ดีในการหลอมอาวุธ เขาคิดว่าพวกคนธรรมดาไม่รู้ค่า จึงอยากจะใช้เงินไม่กี่ตำลึงซื้อมา ใครจะไปคิดว่าในขบวนสินค้าจะมีคนที่รู้เรื่องอยู่ด้วย
แม้เขาจะเป็นศิษย์ของเจ้าสำนัก แต่ตอนนั้นในกระเป๋าเขาก็ไม่มีเงินมากขนาดนั้น จึงอยากจะบังคับซื้อ ผลคือตนเองก็บอกชื่อสำนักเต๋าเสวียนไปแล้ว กลับยังมีคนโง่กล้ามาขวางเขาอีกตู้จื่อหยางเป็นผู้บำเพ็ญปราณสายตรงที่หาได้ยากในสำนักเต๋าเสวียน วิชาสายมารที่รู้มีน้อยมาก ความแข็งแกร่งของร่างกายด้อยกว่าหลี่จงฮั่นที่เคยฝึกวิชามวยมาบ้าง ตอนที่ทะเลาะกันจึงถูกต่อยไปหนึ่งหมัด ถึงได้โมโหจนลงมือฆ่าคนเดิมทีคนตายไปแล้ว เรื่องก็น่าจะจบลงเพียงเท่านี้แต่ใครจะไปคิดว่าเรื่องนี้จะถูกคนอื่นเล่าลือไปทั่วภูเขา เขาถูกศิษย์สำนักเต๋าเสวียนคนอื่นๆ เยาะเย้ยไม่น้อย เรื่องนี้ทำให้เขายิ่งคิดยิ่งโมโห ถึงได้ไปหาผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านหลี่เจียโดยเฉพาะ ไปรังแกภรรยาม่ายของอีกฝ่ายพูดพลาง ตู้จื่อหยางก็มองอวี๋ไป่เชียนอย่างระมัดระวัง “อาจารย์หน่วยพิทักษ์ราตรีมาต้องการจะทำอะไร จะสืบสวนเรื่องนี้รึ ศิษย์ไม่อยากเข้าค
