ที่จะทะนุถนอมแต่เหตุผลนี้อวี๋ไป่เชียนไม่รู้ เฉินฉงซานก็ไม่รู้คนที่ไม่เคารพชีวิต ไม่คู่ควรมีชีวิตอยู่บนโลกนี้บางครั้งการใช้การฆ่าเพื่อหยุดการฆ่า การใช้ความรุนแรงเพื่อหยุดความรุนแรง การใช้ชีวิตแลกชีวิต อาจจะเป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการแก้ไขปัญหาถูกผิดได้เสีย ไม่มีใครพูดได้ชัดเจนกู้เฉิงไม่เคยคิดว่าสิ่งที่ตนเองทำนั้นถูกต้อง เขาเพียงแค่ทำในสิ่งที่ตนเองคิดว่าควรทำเงยหน้าขึ้นมองอวี๋ไป่เชียนและเฉินฉงซาน กู้เฉิงก็พูดขึ้น“เช่นนั้น พวกท่านก็ยังไม่คิดจะส่งตัวคนมาสินะ”เฉินฉงซานขมวดคิ้ว ที่แท้คำพูดของตนเองเมื่อครู่ก็พูดไปเปล่าๆรึอวี๋ไป่เชียนยิ่งเยาะเย้ยอย่างดูถูก
ผู้ตรวจการณ์ราตรีคนหนึ่ง ยังไม่ใช่ผู้ตรวจการณ์ราตรีที่อยู่ในเขตอำนาจของสำนักเต๋าเสวียนของเขา กล้าดียังไงมาดื้อดึงขอคนจากสำนักเต๋าเสวียนของเขา ไม่รู้จักที่ต ่าที่สูงกู้เฉิงหัวเราะเสียงดัง ประสานมือคารวะคนทั้งสอง “เข้าใจแล้วข้าน้อยขอลา พบกันใหม่วันหน้า”กู้เฉิงยิ้มอย่างสดใส ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่รอยยิ้มแบบนี้หากให้เหลยเผิงเห็น คงจะรู้สึกคุ้นตาอย่างแน่นอนแม้แต่ในฝันร้ายของเหลยเผิงในช่วงไม่กี่วันหลังจากที่ตู้ซินอู่และฮวาชิงตาย เขาก็เคยฝันถึงรอยยิ้มแบบนี้
