ุกคนก็กรีดผิวหนังของตนเอง หนองสีดำหยดแล้วหยดเล่าไหลออกมาหนองสีดำเหล่านี้ราวกับมีชีวิต พวกมันรวมตัวกันโดยอัตโนมัติห่อหุ้มชายวัยกลางคนคนนั้นไว้โดยสมบูรณ์ชั่วพริบตาต่อมา หนองสีดำก็แยกตัวออกจากร่างของเขา พร้อมกับที่ถูกแยกออกไปคือหนังมนุษย์ที่เหมือนจริงชั้นหนึ่งหนองสีดำที่กลายเป็นร่างมนุษย์สวมหนังมนุษย์แผ่นนั้นไว้บนร่างเหมือนกับสวมเสื้อผ้าชั้นหนึ่ง พอดีตัวอย่างยิ่ง เพียงแต่ใบหน้ายังคงแข็งทื่อเย็นชาตอนนี้บนพื้นมีเพียงวัตถุรูปร่างมนุษย์ที่เต็มไปด้วยเลือดเนื้อที่ยังคงกระตุกอยู่ ยังไม่ตายสนิททันใดนั้นสัตว์ประหลาดเหล่านั้นกลับยกคนที่ถูกถลกหนังขึ้นวางไว้บนแผ่นศิลาจารึกแผ่นหนึ่งตอนกลางวันกู้เฉิงไม่ได้เห็นแผ่นศิลาจารึกแผ่นนั้น แต่ตอนนี้ในแผ่นศิลาจารึกกลับมีไอเย็นยะเยือกที่น่าตกใจแผ่ออกมา อุณหภูมิทั้งเมืองซูเจียต ่าขนาดนี้ ก็เป็นเพราะมัน
กลุ่มคนจับแขนขาทั้งสี่และศีรษะของเขา บิดไปมาซ ้าๆเหมือนกับบิดผ้าเมื่อร่างกายบิดเบี้ยว เลือดจำนวนมากก็พุ่งออกมา ตกลงไปในแผ่นศิลาจารึกนั้น ถูกมันดูดซับไปโดยสมบูรณ์เมื่อเห็นสิ่งเหล่านี้ กู้เฉิงและคนอื่นๆ ก็รีบถอยกลับมาอย่างเงียบๆพร้อมกับถอนหายใจยาวเข้าใจแล้ว ทุกอย่างเข้าใจแล้วสีหน้าของโจวเจี้ยนซิงซีดขาวไปแล้ว ตั้งแต่ตอนที่ซูเจิ้นซิงตายเขากลับต้องมาข้องเกี่ยวกับภูตผีปีศาจกลุ่มนี้อยู่ตลอดเวลา เมื่อนึกถึงตรงนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหนาวเยือกในใจ“นี่มันภูตผีปีศาจอะไ
