ปล่อยจุดที่น่าสงสัยและปัญหาใดๆ ไปได้เผื่อว่าซูเจิ้นซิงคนนั้นมีรสนิยมพิเศษ ชอบคนที่โตกว่าหน่อยล่ะ”โจวเจี้ยนซิงมองกู้เฉิงด้วยความสงสัยเล็กน้อย ใครกันจะมีรสนิยมแบบนี้ เขาสงสัยอย่างยิ่งว่าเป็นกู้เฉิงที่มีรสนิยมแบบนี้ต่างหากศาลบรรพชนของตระกูลซูตั้งอยู่ใจกลางเมืองซูเจียทั้งเมือง มีพื้นที่กว้างขวาง สามารถรองรับคนได้หลายพันคนแต่ในตอนนี้ที่หน้าประตูศาลบรรพชนกลับมีชายที่แต่งตัวซอมซ่อ เหมือนกับขอทานคนหนึ่งกำลังพึมพำอะไรบางอย่างอยู่“ชั้นแล้วชั้นเล่า เหอะๆ ชั้นแล้วชั้นเล่า ฮ่าๆ”ขอทานคนนั้นเงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าที่น่ากลัวอย่างยิ่งทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากไฟไหม้ รอยแผลเป็นที่หายแล้วบิดเบี้ยวจนแทบจะไม่เห็นเค้าโครงของมนุษย์ หากมองตอนกลางคืน แทบจะน่ากลัวกว่าหน้าผีเสียอีกเมื่อเห็นว่าสายตาของกู้เฉิงถูกขอทานคนนั้นดึงดูดไป ผู้นำตระกูลซูก็ถอนหายใจ “เขาชื่อซูเจิ้นตง ก็เป็นคนในตระกูลซูของข้า
พ่อแม่เสียชีวิตตั้งแต่เด็ก สมองก็ไม่ค่อยดีมาตั้งแต่เด็ก อายุสิบกว่าปีแล้วยังเหมือนเด็กเล็กๆอย่างไรเสียเขาก็เป็นคนในตระกูลซูของข้า ดังนั้นทุกคนจึงผลัดกันดูแลเขา ถือว่ากินข้าวร้อยบ้านเติบโตมาแต่ตอนที่เขาอายุสิบกว่าปี บังเอิญทำกระถางไฟล้มทำให้เกิดไฟไหม้ เขาก็ไม่รู้จักหนี ผลคือแม้จะช่วยคนออกมาได้ แต่ก็ถูกไฟคลอกจนเสียโฉม สมองก็เหมือนจะถูกเผาจนเสียไปโดยสิ้นเชิง นอกจากกินดื่มขับถ่ายแล้วก็ไม่ทำอะไรเลยนี่ก็เป็นคนน
