น้าแดงท่าทางแบบนี้หากเป็นชายร่างใหญ่ดำทมิฬอย่างหวังฉีมาทำคงจะเรียกว่าลามกแต่เสี่ยวอี่ที่เป็นหนุ่มน้อยหน้าตาหล่อเหลาขาวสะอาดมาทำกลับดูน่ารักไปอีกแบบ
ทันใดนั้นเสี่ยวอี่ก็ชะงัก ชี้ไปที่ผู้หญิงตรงหน้า “นาง กระดาษซับปากมีกลิ่นเหมือนนาง”ผู้หญิงที่เสี่ยวอี่ชี้ไปนั้นอายุประมาณสามสิบต้นๆ รูปร่างอรชรราวกับลูกท้อสุกที่น่าลิ้มลองหน้าตาของนางแม้จะไม่นับว่าสวยงามมากนัก แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยเสน่ห์ ไฝที่มุมตาเม็ดหนึ่งยิ่งเพิ่มความเย้ายวนโจวเจี้ยนซิงยังลูบคาง พูดกับตัวเอง “ภรรยาของซูเจิ้นซิงก็สวยดีนะ”ทันใดนั้นชายคนหนึ่งในตระกูลซูก็พุ่งออกมาจากฝูงชน ตะโกน“พวกเจ้าทำอะไรกัน นางเป็นภรรยาของข้า กลายเป็นภรรยาของคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่”ผู้หญิงคนนั้นยิ่งทำหน้าตาน่าสงสารมองเสี่ยวอี่ “คุณชายจะเข้าใจผิดไปหรือเปล่าเจ้าคะ ข้าน้อยเป็นคนรักนวลสงวนตัว กระดาษซับปากจะไปตกอยู่ที่บ้านคนอื่นได้อย่างไร”เสี่ยวอี่ถูกนางจ้องจนหน้าแดง แต่ก็ยังยืนยัน “เป็นเจ้า ก็คือเจ้า”กู้เฉิงเดินเข้ามาถาม “มีไอเย็นไอปีศาจไหม”เสี่ยวอี่ส่ายหน้า “ไม่มี เหมือนกับคนปกติ แต่กลิ่นเป็นของนางแน่นอน”
กู้เฉิงมองไปที่ผู้หญิงคนนั้น พูดเรียบๆ “ใช่เจ้าหรือไม่ยังไม่รู้ แต่ลองดูหน่อยก็จะรู้เอง”พูดพลาง กู้เฉิงก็โยนกริชเล่มหนึ่งให้ผู้หญิงคนนั้น“สวมหนังคนก็ไม่แน่ว่าจะเป็นคน ปล่อยเลือดออกมาหน่อยเถอะ”เมื่อเทียบกับพ่อแม่ที่ลืมลูกชายของตนเองแล้ว ผู้หญิงคนนี้ย่อมต