ช่วงนี้ท่านอยู่ที่เมืองซูเจียนี้รึ”“ส่วนใหญ่อยู่ที่นี่ บางครั้งมีเรื่องส่วนตัวที่บ้านก็จะออกไปบ้างเล็กน้อย”หยางซิงเจี๋ยตอบอย่างยิ้มแหยๆออกไปบ้างเล็กน้อย จริงๆ ก็คือไปอู้งานนั่นแหละกู้เฉิงก็ไม่ได้สนใจ เขาเพียงแค่ถามว่า “ซูเจิ้นซิงคนนี้ท่านรู้จักหรือไม่ ช่วงนี้ตระกูลซูมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้าง”หยางซิงเจี๋ยลูบหัว “พูดตามตรง ข้าน้อยจำไม่ค่อยได้แล้วเมืองซูเจียมีประชากรกว่าพันคน ประมาณสามพันกว่าคน ซูเจิ้นซิงคนนี้ก็เป็นคนใหม่ ข้าน้อยจำไม่ได้จริงๆและช่วงนี้เมืองซูเจียก็สงบสุขดี เหมือนกับเมื่อก่อน ไม่ได้สังเกตเห็นอะไรแปลกๆ”
กู้เฉิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง หยิบป้ายคำสั่งที่ชุยจื่อเจี๋ยให้เขามา มอบให้จ้าวซิงหมิง“พี่จ้าว ท่านถือป้ายคำสั่งไป ตรวจสอบว่าครั้งที่แล้วซูเจิ้นซิงไปค้าขายกับขบวนสินค้า เจอใครบ้าง เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง ให้หน่วยพิทักษ์ราตรีและทางการในท้องที่ให้ความร่วมมือด้วย คนอื่นๆ ไปกับข้าไปสำรวจที่เมืองซูเจีย”หลังจากสั่งการเสร็จ จ้าวซิงหมิงก็จากไป กู้เฉิงและโจวเจี้ยนซิงและคนอื่นๆ ก็มาถึงเมืองซูเจียเมืองซูเจียเป็นเมืองที่ไม่ใหญ่มาก เพราะเป็นเมืองข้ารับใช้ของตระกูลโจวโดยเฉพาะ ดังนั้นแม้สถานที่จะห่างไกลมาก แต่ก็ร ่ารวยกันทุกคน บ้านเรือนในเมืองส่วนใหญ่เป็นบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ แม้แต่จะมีคฤหาสน์ด้วยเมื่อก้าวเข้าสู่เมืองซูเจีย กู้เฉิงก็ให้เสี่ยวอี่แอบใช้ยันต์หยกมังกรทะยานดูว่ามีไอเย็นอะไรหรือไม่แต่เส
