การมีอยู่ของคนคนหนึ่งแท้จริงแล้วคือการที่ตัวเขาเองมีอยู่ หรือว่าต้องให้เขาเหลือความทรงจำไว้ในสมองของผู้อื่นถึงจะนับว่ามีอยู่ นี่เป็นปัญหาทางปรัชญากู้เฉิงไม่ใช่นักปรัชญา ดังนั้นเขาจะไม่ไปยุ่งกับปัญหาปวดหัวแบบนี้เขาเชื่อเพียงว่า ในเมื่อคนคนหนึ่งเคยมีอยู่จริง ก็จะต้องทิ้งร่องรอยไว้ในที่ที่เขาเคยอยู่อย่างแน่นอนต่อให้ทุกคนจะบอกว่าเขาไม่มีอยู่ แต่สิ่งที่เขาเหลือไว้เหล่านั้นจะไม่เปลี่ยนแปลง“ท่านผู้นำตระกูล ขอยืมบัญชีตระกูลของตระกูลซูของท่านมาใช้หน่อยได้ไหม”ผู้นำตระกูลซูกล่าว “ไม่มีปัญหา ข้าจะให้คนไปเอามาเดี๋ยวนี้”โจวเจี้ยนซิงพูดเสียงเบาอยู่ข้างๆ “ไม่มีประโยชน์หรอก บัญชีตระกูลข้าเคยเปิดดูหมดแล้ว ไม่มีหน้าของซูเจิ้นซิง”กู้เฉิงพูดเสียงหนัก “ที่ข้าจะหาก็ไม่ใช่หน้าของซูเจิ้นซิง”
รับบัญชีตระกูลมา กู้เฉิงพลางเปิดดูพลางพูด “ในฐานะข้ารับใช้ของตระกูลโจว บัญชีตระกูลของตระกูลซูบันทึกไว้ละเอียดมาก รุ่นของซูเจิ้นซิง รุ่นก่อนหน้ามีใครบ้าง ทั้งหมดอยู่ในบัญชีตระกูลซูเจิ้นซิงสามารถหายไปได้ แต่พ่อแม่ของเขาย่อมไม่สามารถหายไปได้ ที่อยู่ของเขาย่อมไม่สามารถหายไปได้ในบัญชีตระกูล ในบรรดาคนตระกูลซูรุ่นก่อนหน้าของซูเจิ้นซิงมีเพียงสองคู่ที่ไม่มีบันทึกว่ามีบุตร รบกวนสองคู่นี้ออกมาหน่อย”สามีภรรยาวัยกลางคนสองคู่ออกมายืน ทั้งคู่มีสีหน้าตึงเครียดผู้นำตระกูลซูสงสัย “ทั้งสองท่านนี้ร่างกายมีปัญหา ดังนั้นถึงวัยกลางคนแล้วจึงไ
