์ราตรีประจำอยู่สถานที่แม้จะไม่นับว่าห่างไกล แม้แต่จะเหมือนกับอำเภอหลัวที่ตั้งอยู่
บนเส้นทางคมนาคมที่สำคัญ แต่ขนาดของอำเภอกลับเล็กเกินไปแม้แต่จะยังไม่ใหญ่เท่าอำเภอตงหลินในหอแปดเซียน โจวเจี้ยนซิงจัดโต๊ะอาหารให้จ้าวซิงหมิงและคนอื่นๆ สามคนแยกต่างหาก เขานั่งตรงข้ามกับกู้เฉิง ชี้ไปที่ห่านย่างที่มันวาวอยู่เบื้องหน้าแนะนำว่า“ห่านย่างห้าอย่างนี้เป็นอาหารขึ้นชื่อของอำเภอตงอู่นี้ ในห่านย่างยัดเป็ดหนุ่มหนึ่งตัว ในเป็ดหนุ่มมีไก่แก่หนึ่งตัว ในไก่แก่มีนกพิราบหนึ่งตัว ในนกพิราบยังมีนกกระทาหนึ่งตัวสัตว์ปีกห้าชนิดรสชาติต่างกัน แต่ตอนที่ย่างน ้าเนื้อและไขมันผสมผสานกันไปมา ประกอบกับน ้าจิ้มสูตรลับ รสชาตินี้ถือว่าสุดยอดจริงๆ”กู้เฉิงไม่ใช่คนที่ชอบกินดื่มมากนัก ได้ยินดังนั้นเขาก็ลองชิมไปคำหนึ่ง กรอบนอกนุ่มใน แต่ละชั้นมีรสชาติที่แตกต่างกันไป ไม่ธรรมดาจริงๆ“อร่อยจริงๆ อาหารขึ้นชื่อในสถานที่เล็กๆ แบบนี้ก็ถูกพี่โจวขุดค้นพบมาได้ ดูท่าพี่โจวคงจะมีความรู้เรื่องการกินไม่น้อยเลยนะ”ตาของโจวเจี้ยนซิงหยีลง การกระทำนี้ทำให้ตาของเขาเล็กลงไปอีก แทบจะหยีเป็นเส้นเดียว
“คนเราเกิดมาก็ต้องหาความสุขให้ตัวเองบ้างสิ ไม่อย่างนั้นเอาแต่ชิงดีชิงเด่นกันไปมาน่าเบื่อจะตาย งานอดิเรกของข้าไม่มาก รวมๆแล้วก็แค่สี่คำเท่านั้น”กู้เฉิงพูดออกมาโดยไม่คิด “กินดื่มเที่ยวเล่น”หน้าของโจวเจี้ยนซิงดำคล ้า “พี่กู้อย่าพูดจาเหลวไหล เคล็ดวิชาสุริยันแท้
