หน่วยพิทักษ์ราตรีเมืองเหอหยางถึงจะใหญ่ แต่จริงๆ แล้วคนที่มีความสามารถใช้งานได้กลับมีไม่มากนักผู้ตรวจการณ์ราตรีสองคนที่ประจำอยู่ที่เมืองเหอหยาง ซ่งเฉิงสวินและอาถูลู่ ฝีมือของพวกเขานับว่าอยู่ในระดับสูงสุดในบรรดาผู้ตรวจการณ์ราตรีของเมืองเหอหยางเพราะการตัดสินใจต่างๆ ขอเพียงมีชุยจื่อเจี๋ยก็เพียงพอแล้วดังนั้นสิ่งที่เขาต้องการก็คือมือดีที่มีฝีมือแข็งแกร่งแต่การไปร่วมไว้อาลัยที่สมาคมฉางเล่อและเกี่ยวข้องกับการแย่งชิงผลประโยชน์กับสำนักในท้องถิ่น การส่งสองคนนี้ไปจึงไม่ค่อยเหมาะสมนักซ่งเฉิงสวินเพราะฝึกวิชาหลอมภูต จึงไม่ค่อยพูดจา นิสัยเย็นชาสุดโต่ง เขาไปแล้วอาจจะพูดไม่เข้าหูแล้วก็ลงมือกับคนอื่นได้อาถูลู่เป็นคนเผ่าอนารยชน พูดภาษาจงหยวนยังไม่ค่อยคล่องแน่นอนว่าก็ไม่ได้เช่นกัน ดังนั้นจึงมีเพียงเมิ่งหานถังที่เหมาะสมที่สุดแต่ใครจะไปคิดว่า เมิ่งหานถังกลับจะผลักดันกู้เฉิงออกมาแม้ว่าช่วงนี้กู้เฉิงจะทำภารกิจสำเร็จไปหลายอย่าง ผลงานโดดเด่น แต่ถึงจะโดดเด่นแค่ไหน ก็ยังเป็นเพียงทหารเกราะนิล การจะไป
ร่วมไว้อาลัยที่สมาคมฉางเล่อในนามของหน่วยพิทักษ์ราตรีเมืองเหอหยางก็ยังดูไม่เหมาะสมนักแม้แต่กู้เฉิงเองก็ยังรู้สึกงุนงงก่อนหน้านี้การให้เขารักษาการแทนในตำแหน่งผู้ตรวจการณ์ราตรีที่อำเภอหลัว จริงๆ แล้วเป็นเพียงตำแหน่งในนามเท่านั้นแต่ตอนนี้เรื่องที่เป็นตัวแทนของทั้งเมืองเหอหยาง เมิ่งหานถังกลับมอบให้เขา นี่ไม่ใช่เพียงแค่ต
