หลิ่วอิ๋งอิ๋งกำลังนั่งยองๆ อยู่ที่ปลายสุดของทางเดิน สองมือประสานไว้บนศีรษะ ขดตัวเป็นก้อนกลมนางได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากทางฝั่งจวนแม่ทัพแล้ว นางมาจากสายวิชาคนคุมศพ ย่อมมีความรู้สึกไวต่อไอเย็นเป็นพิเศษพลังไอเย็นนั้นแข็งแกร่งจนทำให้นางตัวสั่นสะท้านอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนดังนั้นแม้นางจะรู้สึกว่าความวุ่นวายของไอเย็นทางฝั่งนั้นสงบลงแล้ว นางก็ยังไม่กล้าขยับตัวเมื่อกู้เฉิงเดินมาถึงก็เห็นนางอยู่ในสภาพนี้ จึงอดประหลาดใจไม่ได้ “เจ้าทำอะไรอยู่ นี่เป็นวิชาลับป้องกันตัวเฉพาะของสายวิชาคนคุมศพของเจ้ารึไง”หลิ่วอิ๋งอิ๋งเห็นว่าเป็นกู้เฉิง นางก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง “ทางนั้นเป็นอย่างไรบ้าง หลี่หรูกงตายแล้วรึ ไม่สิ เขาตายไปแล้ว ตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง”กู้เฉิงพยักหน้า “คนชั่วย่อมมีจุดจบที่ไม่ดี หลี่หรูกงถูกภรรยาของเขาสังหาร วิญญาณสลายไปแล้ว”“ไปกันเถอะ”
“ไปไหน”“แน่นอนว่าต้องออกไปสิ เจ้ารึจะยังอยากอยู่ที่นี่ต่ออีกภูตหญิงในชุดแดงก็ตายไปพร้อมกับหลี่หรูกงแล้ว ดินแดนภูตสลายไปแล้ว เรากลับไปทางเดิมที่เรามาก็ออกไปได้แล้ว”หลิ่วอิ๋งอิ๋งถอนหายใจยาว สีหน้าเต็มไปด้วยความอับโชคครั้งนี้นางมาเพื่อจะเก็บศพ แต่ผลคือเหล่านักพรตนอกรีตกลับถูกหลี่หรูกงดูดพลังโลหิตจนแห้งเหือดกลายเป็นศพแห้ง ศพแบบนี้ไม่สามารถนำมาหลอมเป็นซากศพได้กู้เฉิงฆ่าหวังชวนไปคนหนึ่ง แต่เขาลงมือโหดเหี้ยมเกินไป ตัดอีกฝ่ายออกเป็นสองท่อนโดยตรง ก็ไ
