กู้เฉิงเริ่มสงสัยว่าหลังจากที่เขาทะลุมิติมาได้ปลุกคุณสมบัติพิเศษอะไรบางอย่างขึ้นมาหรือไม่ เช่น การดึงดูดค่าความเกลียดชังของสิ่งมีชีวิตต่างมิติโดยอัตโนมัติการที่ท่านอาหญิงของเขามุ่งร้ายต่อเขาเป็นเพราะเรื่องผลประโยชน์ ซึ่งยังพอสมเหตุสมผล แต่ทำไมวิญญาณของหลี่หรูกงถึงต้องมุ่งร้ายต่อเขาด้วยคนที่ขโมยสุสานของเจ้าก็ไม่ใช่ข้า คนที่เปิดโลงศพของเจ้าก็ไม่ใช่ข้า ทำไมต้องมาหาเรื่องข้าด้วยหรือว่าเป็นเพราะก่อนหน้านี้ข้าเข้าใกล้ภูตหญิงในชุดแดงมากเกินไป เลยติดกลิ่นอายของนางมา ทำให้หลี่หรูกงเข้าใจผิดว่าเป็นชู้คิดว่าตัวเองถูกสวมเขาแล้วแม้ความคิดเพ้อเจ้อของกู้เฉิงจะไร้สาระ แต่ก็มีความเป็นไปได้อยู่บ้างเพราะผู้ชายก็เป็นแบบนี้ การที่ตัวเองมีอนุภรรยาไม่เป็นไร แต่กลับทนไม่ได้ที่ภรรยาของตัวเองไปสนิทสนมกับคนอื่นเมื่อนึกถึงภูตหญิงในชุดแดง กู้เฉิงก็เกิดความคิดที่กล้าบ้าบิ่นขึ้นมา เขากลับทิศทางอย่างกะทันหัน วิ่งไปยังทิศทางของจวนแม่ทัพ
เมื่อเห็นทิศทางที่กู้เฉิงวิ่งหนีไป หลิ่วอิ๋งอิ๋งก็วิ่งตามหลังเขาไปพลางตะโกน “เจ้าบ้าไปแล้วรึ ข้างหลังมีภูตร้ายตนหนึ่ง ข้างหน้าก็ยังมีอีกตนหนึ่ง เจ้ารู้สึกว่ามันกินเราสองคนไม่ไหว เลยอยากจะให้มันกินคนละตนรึไง”กู้เฉิงตวาดเสียงต ่า “หุบปาก อยากมีชีวิตรอดก็วิ่งตามข้ามา”ทางเดินที่มุ่งไปยังจวนแม่ทัพนั้นแคบอย่างยิ่ง แต่นี่เป็นอุปสรรคสำหรับกู้เฉิงและหลิ่วอิ๋งอิ๋ง สำหรับวิญญาณของหลี่หรูกงกลั