ยังมีใจคนที่น่ากลัวยิ่งกว่าภูตผีในสถานการณ์เช่นนี้ เจ้าทำได้เพียงเชื่อใจเพื่อนร่วมงานของเจ้าหากแม้แต่เพื่อนร่วมงานของเจ้ายังไม่สามารถเชื่อใจได้ ไม่สามารถฝากชีวิตไว้กับอีกฝ่ายได้ แล้วการมีอยู่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีจะมีความหมายอะไร”
กู้เฉิงเป็นคู่หูคนแรกอย่างเป็นทางการของเสี่ยวอี่ในหน่วยพิทักษ์ราตรี ไม่ใช่เหมือนเมื่อก่อนที่เขาคอยตามหลังคนอื่นไปเป็นตัวประกอบเขายังเด็ก เหมือนที่ฉีโจวพูด บางเรื่องเขายังทำใจไม่ได้จ้าวซิงหมิงและหวังฉีและคนอื่นๆ ก็ถอนหายใจ รู้สึกสับสนเล็กน้อยพวกเขาเคยร่วมงานกับกู้เฉิงมาสองครั้ง ทั้งสองฝ่ายสนิทกันมากแล้ว กู้เฉิงทำงานละเอียดรอบคอบ เมื่อควรจะบุกก็บุก เมื่อควรจะระวังก็ระวัง เป็นเพื่อนร่วมทีมที่เหมาะสมจริงๆและเมื่อคิดในทางกลับกัน หากในอนาคตพวกเขาตกอยู่ในอันตรายเช่นนี้ ก็ย่อมหวังว่าเพื่อนร่วมงานจะไม่ทอดทิ้งตัวเองเช่นกันแต่พวกเขาก็รักชีวิตเช่นกัน เพิ่งจะหนีออกมาจากที่นั่นได้ตอนนี้จะให้พวกเขากลับไป พวกเขาก็รู้สึกต่อต้านโดยไม่รู้ตัวเสี่ยวอี่ถอนหายใจ ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “เมื่อครู่ข้าพูดผิดไปแล้วทุกท่าน ข้าจะลงไปดูคนเดียวก่อน หากครึ่งชั่วยามข้ายังไม่กลับมาทุกคนก็ออกจากอำเภอตงหลินไปก่อน แล้วนำเรื่องไปรายงานเถอะ”จ้าวซิงหมิงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง กู้เฉิงก็เดินมาจากอีกด้านหนึ่งแล้ว ประหลาดใจ “พวกเจ้าคุยอะไรกันอยู่”
เมื่อเห็นกู้เฉิงเดินออกมาอย่างปลอดภัย ทุกคนที่อยู่ที่นั่นก็
