ฉิง หนีไปพร้อมกับกู้เฉิง“เจ้าตามข้ามาทำไม”หลิ่วอิ๋งอิ๋งพูดอย่างเป็นธรรมชาติ “ผู้บำเพ็ญปราณสองคนนั้นมีคนคุ้มกัน ข้าเป็นหญิงสาวที่อ่อนแอก็ต้องหาคนคุ้มกันเหมือนกันสิ”กู้เฉิงเหลือบมองซากศพด้านหลังหลิ่วอิ๋งอิ๋งแวบหนึ่ง ‘ต้าเฮย’ของนางรูปร่างกำยำ พลังอาจจะมากกว่าหวังฉีเสียอีก ยังต้องการคนคุ้มกันอีกรึนางเพียงแค่เห็นว่ากู้เฉิงฝีมือแข็งแกร่งที่สุด จึงคิดว่าอยู่ข้างเขาปลอดภัยที่สุดเท่านั้นความคิดเล็กๆ น้อยๆ นี้กู้เฉิงก็ไม่ได้เปิดโปง แต่ตอนนี้เมื่อหลี่หรูกงเห็นทุกคนแยกกันหนี สายตาของเขาก็พลันจับจ้องไปที่กู้เฉิงที่นี่กู้เฉิงไม่ใช่คนที่อยู่ใกล้เขาที่สุด แต่ไม่รู้ว่าทำไม บนตัวของกู้เฉิงกลับมีบางอย่างที่ดึงดูดเขานั่นคือพลังที่เป็นแหล่งเดียวกัน เป็นสัญชาตญาณโดยธรรมชาติเขาต้องกินกู้เฉิง
ในวินาทีต่อมา ลมเย็นก็พัดมาทางที่กู้เฉิงอยู่หลิ่วอิ๋งอิ๋งรู้สึกถึงพลังที่มาจากด้านหลัง นางก็หน้าซีดจนแทบจะร้องไห้นาง เสียใจแล้ว
