เกิดความอิจฉาสมควรฆ่ากระบี่ในมือถูกชักออกมา ความคมกริบที่ร้อนแรงส่องประกายเจิดจ้าในวังใต้ดินที่มืดมิดการยืนบนโซ่เหล็กที่บางเฉียบทำให้ใช้แรงได้ไม่ถนัดนัก แต่กู้เฉิงกลับกระโดดขึ้นไปกลางอากาศโดยตรง กระบี่สุริยันอักขระเดียวพุ่งตรงไปที่หวังชวน พลังกระบี่เต็มไปด้วยจิตสังหาร พุ่งตรงเข้าจุดตายหวังชวนไม่ใช่ผู้ฝึกตนสายตรง แม้แต่การที่เขากลายเป็นผู้ฝึกตนก็เป็นเพราะข้อยกเว้นอย่างหนึ่ง
เขาเดิมเป็นเพียงคุณชายจากตระกูลที่ร ่ารวยธรรมดา เพราะความกล้าบ้าบิ่น พนันกับคนอื่นไปขุดสุสานร้างแห่งหนึ่งจนถูกภูตผีสิงคนธรรมดาเจอเรื่องแบบนี้ ก็คงจะถูกภูตผีฆ่าตาย หรือไม่ก็หาทางหาผู้ฝึกตนมาปราบครอบครัวของหวังชวนก่อนหน้านี้เป็นเพียงครอบครัวที่ร ่ารวยธรรมดา ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับผู้ฝึกตนแม้แต่น้อย แต่สุดท้ายเขากลับไม่ตาย แต่กลับหลอมรวมกับภูตผีโดยไม่คาดคิด เดินบนเส้นทางของผู้ฝึกตนเลี้ยงภูตด้วยกาย กลางวันภูตยืมร่างคน กลางคืนคนกลายร่างเป็นภูตตอนนี้ข้างนอกเป็นเวลากลางคืนพอดี วังใต้ดินแห่งนี้ก็เป็นสุสานไอเย็นหนาแน่นเข้มข้น เป็นเวลาที่หวังชวนสามารถใช้พลังได้อย่างเต็มที่ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาของหวังชวนเริ่มกลายเป็นหน้าภูตอย่างรวดเร็ว ผิวหนังกลายเป็นสีเทาขาวซีด ดวงตาก็เริ่มขาวขึ้น ร่างกายที่ถูกไอเย็นห่อหุ้มก็ยืดออกไปยาวขึ้น มือก็งอกกรงเล็บแหลมคมออกมา
ร่างของหวังชวนบิดเบี้ยวในท่าที่ไม่ปกติ แขนขาทั้งสี่ข้างจับโซ่มังกรไว้ ใน
