ฝ่ายหน่วยพิทักษ์ราตรีมีคนน้อย แต่ฝ่ายนักพรตนอกรีตกลับมีคนมากกว่าไม่มีใครคาดคิดว่ากู้เฉิงจะลงมือฆ่าคนต่อหน้าพวกเขาอย่างเด็ดขาดเช่นนี้ ราวกับไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตาในชั่วพริบตา เหล่านักพรตนอกรีตก็พากันกรูเข้ามาล้อม ส่วนคนของหน่วยพิทักษ์ราตรีก็เข้ามาสมทบ ทั้งสองฝ่ายต่างกุมอาวุธไว้ในมือ พลังปราณปะทุออกมา เหมือนพร้อมจะเปิดฉากปะทะกันได้ทุกเมื่อตู้หลานเจียงโบกมือให้ทุกคนรอก่อนเขามองไปยังกู้เฉิงแล้วเอ่ยเสียงเย็น “พวกหน่วยพิทักษ์ราตรีหมายความว่ายังไง คิดว่าพวกข้ารังแกง่ายนักรึ อย่าลืมสิว่าที่นี่ไม่ใช่เมืองหลวง แต่เป็นเพียงอำเภอเล็กๆ ห่างไกล พวกเจ้าไม่มีกำลังเสริมมากมายหรอกนะ”กู้เฉิงกล่าวเรียบๆ “หมายความว่ายังไงน่ะรึ มีคนปากเสียดูหมิ่นหน่วยพิทักษ์ราตรีของข้า ไม่สมควรฆ่ารึไง
อีกอย่างคนผู้นี้เป็นเศษเดนของลัทธิมายาวิญญาณ ตอนนั้นปล่อยให้เขารอดชีวิตไปได้ก็นับเป็นวาสนาของมันแล้ว ตอนนี้ยังกล้ามาโอ้อวดต่อหน้าหน่วยพิทักษ์ราตรีอีก ไม่ใช่ว่าเบื่อชีวิตแล้วรึไงถึงที่นี่จะไม่ใช่เมืองหลวง แต่มันก็เป็นดินแดนของต้าเฉียน อยู่ในเขตอำนาจของหน่วยพิทักษ์ราตรีเมืองเหอหยาง คิดจะมาอวดเบ่งกับหน่วยพิทักษ์ราตรีที่นี่ คิดผิดแล้วล่ะ”ทันใดนั้น คุณชายภูตหวังชวนก็เผยรอยยิ้มประหลาดออกมา“หัวหน้าตู้ หน่วยพิทักษ์ราตรีแสดงออกชัดเจนว่าไม่เห็นหัวพวกเราจัดการเลยเถอะ แก้ปัญหาพวกมันก่อนแล้วค่อยไปล่าสมบัติ”หญิงงามชิงเฉิงก็หัวเราะอย่า
