ขุนนางสมัยนั้นไม่มีใครอยากให้คนรู้หรอกว่าตัวเองถูกฝังไว้ที่ไหน ป้องกันไม่ให้คนรุ่นหลังมาขุดสุสานอำเภอตงหลินแต่ก่อนยากจนมาก แม้แต่เมืองที่ดูดีสักแห่งก็ไม่มีแต่เมื่อห้าร้อยปีก่อนกลับมีช่วงเวลาที่ว่างเปล่าไป จากนั้นก็เริ่มสร้างเมืองและก่อสร้างใหญ่โตตามประสบการณ์ของข้า การสร้างอำเภอน่ะเป็นเรื่องหลอกลวงการสร้างสุสานต่างหากคือเรื่องจริง
ทุกท่านจากหน่วยพิทักษ์ราตรี จริงๆ แล้วพวกท่านก็น่าจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง ถึงได้มาที่นี่ใช่ไหม ไม่อย่างนั้นอำเภอเล็กๆอย่างตงหลิน คงไม่มีทหารเกราะนิลมารวมตัวกันมากขนาดนี้”กู้เฉิงมองตู้หลานเจียงด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยคนผู้นี้ดูหยาบกระด้างแต่กลับมีความละเอียดอ่อน บางรายละเอียดแม้แต่กู้เฉิงยังมองข้ามไป แต่เขากลับสังเกตเห็นพวกนักพรตนอกรีตระดับล่างกลุ่มนี้แม้จะมีคุณภาพไม่สม ่าเสมอแต่ในบางด้านก็โดดเด่นจริงๆในสถานการณ์เช่นนี้ กู้เฉิงก็ไม่ได้ปิดบัง เขาก็เล่าเรื่องความผิดปกติบนภูเขาแม่ทัพให้ฟังตู้หลานเจียงปิดบันทึกอำเภอ พยักหน้าแล้วกล่าว “ถ้าเป็นอย่างนั้น ก็คงไม่ผิดเพี้ยนไปจากนี้มากแล้วล่ะ ทุกท่าน รีบขึ้นเขากันตอนกลางวันเถอะ ถ้าเป็นตอนกลางคืน คงจะอันตรายกว่านี้”หลังจากตกลงกันได้แล้ว คนทั้งสองกลุ่มก็ออกจากเมืองขึ้นเขาต่างฝ่ายต่างเว้นระยะห่างกันหลายจั้ง คอยระแวดระวังซึ่งกันและกันภูเขาแม่ทัพเป็นภูเขาร้าง ไม่มีเส้นทางมากมายนัก ปกติก็มีเพียงนายพรานบางคนขึ้นมาล่าสัตว์