นั้นก่อนที่เมิ่งหานถังจะไป กู้เฉิงก็ยังคงขอให้เมิ่งหานถังช่วยนำหนังสือเกี่ยวกับความรู้พื้นฐานของยุทธภพกลับมาให้เขาบ้างมิฉะนั้นตอนนี้เขาในฐานะคนของหน่วยพิทักษ์ราตรี ผลปรากฏว่ากลับแยกแยะความแตกต่างระหว่างลัทธิหลัว ลัทธิบัวขาว และลัทธิพระศรีอาริย์ไม่ออก นั่นก็จะล้มเหลวเกินไปแล้วหลายวันต่อมา กู้เฉิงก็อ่านหนังสืออยู่ในหน่วยพิทักษ์ราตรี
หนังสือที่เมิ่งหานถังหามาให้เขาแม้จะเพียงแค่อธิบายภาพรวมของสำนักและอิทธิพลในยุทธภพปัจจุบันและขนบธรรมเนียมประเพณีต่างๆ แต่ก็ทำให้กู้เฉิงได้รับความรู้ไม่น้อยแต่ทว่าสิ่งที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดก็คือ หน่วยพิทักษ์ราตรี หรือจะพูดให้ถูกก็คือทั้งต้าเฉียน ดูเหมือนจะไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่กู้เฉิงคิดห้าร้อยปีก่อนต้าเฉียนกวาดล้างใต้หล้า เพิ่งจะก่อตั้งประเทศขึ้นมา ตอนนั้นเป็นช่วงที่หน่วยพิทักษ์ราตรีมีอำนาจมากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นภูตผีปีศาจล้วนถูกกดขี่จนไม่กล้าโผล่หัว ทำได้เพียงซ่อนตัวอยู่ในป่าเขาลึกสำนักในยุทธภพ ตระกูลผู้ฝึกตนเหล่านั้นยิ่งว่านอนสอนง่ายพ่อค้าแม่ค้าต้องปฏิบัติตามกฎหมายของราชสำนัก ผู้ฝึกตนก็ต้องปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ของหน่วยพิทักษ์ราตรีแต่ห้าร้อยปีต่อมา นอกจากใจกลางต้าเฉียน ซึ่งก็คือแคว้นตงหลินที่กู้เฉิงอยู่ในปัจจุบันและแคว้นรอบๆ ที่ค่อนข้างสงบสุขแล้ว ทางตะวันตก ทางเหนือ และทางใต้ล้วนไม่สงบสุขรายละเอียดเป็นอย่างไร ในหนังสือไม่ได้กล่าวไว้ อาจจะเป็นเพราะหนังสือเล่ม
