ไขได้ ก็ให้แก้ไขณ ที่นั้นหากเกินความสามารถ ก็ให้ถอยกลับทันที รายงานให้เมืองใหญ่ทราบ
กู้เฉิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็เรียกทหารเกราะนิลในหน่วยพิทักษ์ราตรีอำเภอหลัวมาทั้งหมด เล่าเนื้อหาบนจดหมายให้พวกเขาฟังกล่าวเสียงขรึม ”ทุกท่าน นี่คือคำสั่งย้ายที่เมืองใหญ่ออกมา ดังนั้นข้าเตรียมที่จะไปเองหนึ่งรอบข้ากับเสี่ยวอี่เป็นกลุ่มเดียวกัน พี่จ้าวกับพี่หวังมีประสบการณ์สูงก็สามารถมาด้วยกันได้ส่วนอีกสองกลุ่มที่เหลือ ใครอยากจะไปบ้าง”กู้เฉิงอย่างไรเสียก็เป็นรักษาการผู้ตรวจการณ์ราตรี นอกจากจะสนิทกับจ้าวซิงหมิงและหวังฉีแล้ว คนอื่นๆ เขาก็ไม่ค่อยกล้าที่จะออกคำสั่งโดยตรง ให้พวกเขาเลือกเองจะดีกว่าน่าแปลกใจที่ คนของหน่วยพิทักษ์ราตรีอำเภอหลัวเหล่านี้กลับกระตือรือร้นอย่างยิ่ง มีคนเกือบครึ่งหนึ่งที่อยากจะไปบางทีอาจจะเกี่ยวข้องกับนิสัยของเมิ่งหานถัง ลูกน้องของเขาน้อยคนนักที่จะเป็นพวกแก่ๆ ที่เอาแต่กินเงินเดือนไปวันๆ หรือแม้กระทั่งจ้าวซิงหมิงก็เพียงแค่มีนิสัยเจ้าเล่ห์ไปหน่อย ทำงานกลับไม่เจ้าเล่ห์เลยจดหมายคำสั่งย้ายที่เมืองใหญ่ออกมาโดยตรง ครั้งเดียวก็ต้องส่งทหารเกราะนิลไปสี่กลุ่ม แม้จะมีความเสี่ยงอยู่บ้าง แต่แต้มผลงานหลังจากนั้นก็ไม่น้อยเลย
สุดท้ายกู้เฉิงก็เลือกอยู่พักหนึ่ง เลือกคนสี่คนไปด้วยกันกลุ่มหนึ่งคือฟางผิงกับฉีโจวฟางผิงเป็นชายหนุ่มอายุยี่สิบกว่าปี เหมือนกับเสี่ยวอี่ที่เป็นผู้บำเพ็ญปราณระดับเก้า เน้นการบำเพ็ญ