นระดับหนึ่งขั้นจึงจะได้รับหนึ่งขั้น ผนึกยังสามารถป้องกันการรั่วไหลได้อีกด้วยสำนักใหญ่ๆ อย่างลัทธิหลัว ย่อมต้องมีวิธีการคล้ายๆ กัน ตำราวิชาระดับสูงน้อยมากที่จะรั่วไหลออกไปของอื่นๆ กู้เฉิงเพียงแค่เหลือบมองแวบหนึ่งแล้วก็ยัดกลับเข้าไปมองดูรอบๆ ทำความสะอาดร่องรอยที่ตนเองเดินผ่านมา แล้วกลับไปทางเดิมฟังจากน ้าเสียงของนักพรตผู้นั้นแล้ว การหายไปของธนูปีศาจเย่หลัวเป็นสิ่งที่ลัทธิหลัวเองก็ยังไม่รู้ตัวในตอนนี้ งั้นหน่วยพิทักษ์ราตรีก็น่าจะยิ่งไม่รู้ดังนั้นแม้ว่ากู้เฉิงจะเอาธนูปีศาจเย่หลัวไป แล้วนำศพของคนทรยศของลัทธิหลัวกลับไป ก็ไม่น่าจะถูกจับได้แต่เพื่อความรอบคอบ กู้เฉิงก็ยังคงตัดสินใจที่จะไม่ทำตัวเด่น
รางวัลจากเบื้องบนไม่ได้มุ่งเป้าไปที่คนคนเดียว แต่เป็นทุกคนเขาแบกศพกลับไปก็ได้ของเหล่านี้อีกอย่างแม้ว่าคนทรยศของลัทธิหลัวจะตายในมือของเขา แต่ในความเป็นจริงแล้วสาเหตุการตายที่แท้จริงของเขาก็คือการไม่สามารถระงับพลังปราณกล้าสุริยันสีม่วงในร่างกายได้ จึงถูกพลังย้อนกลับจนตายที่เกิดเหตุนอกจากไอเย็นที่ภูตหัวใจทิ้งไว้แล้ว อย่างอื่นก็ดูเหมือนว่าคนทรยศของลัทธิหลัวผู้นั้นหลังจากฆ่านักพรตผู้นั้นแล้ว ก็เพราะไม่สามารถระงับพลังปราณกล้าสุริยันสีม่วงในร่างกายได้จึงตายไปพร้อมกันไอเย็นจางๆ นั่นแม้จะถูกคนสังเกตเห็นก็ไม่เป็นไร ลัทธิมารอย่างลัทธิหลัว จะมีวิชาลับนอกรีตอย่างการเลี้ยงผีอยู่บ้าง ก็เป็นเรื่องปกติหลังจากคิดท
