ในห้องโถงใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีอำเภอหลัว เมิ่งหานถังถือข่าวที่เหลยเผิงส่งมา กล่าวเสียงขรึม “ไปตรวจสอบมาแล้วรึยัง คนซ่อนตัวอยู่ที่นั่นจริงๆ รึ”กู้เฉิงพยักหน้า “หลังจากที่ข่าวส่งมาแล้ว ข้าให้เสี่ยวอี่ไปตรวจสอบบริเวณรอบนอกด้วยยันต์หยกมังกรทะยานแล้ว มีกลิ่นอายของผู้ฝึกตนจริงๆ แถมยังเป็นไอเย็นชั่วร้ายแบบนั้น เห็นได้ชัดว่าเป็นคนของลัทธิหลัวเจ้าหมอนี่ก็มีความคิดสร้างสรรค์ดีเหมือนกัน กลับซ่อนตัวอยู่ในหอนางโลมของถนนคังผิงคนทั่วไปเมื่อได้รับบาดเจ็บและซ่อนตัว ย่อมต้องเลือกที่ที่ห่างไกลและมีคนน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผลปรากฏว่าเขากลับซ่อนตัวอยู่ในเมืองที่จอแจเช่นนี้”ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็พยักหน้าเบาๆครั้งนี้พวกเขาสนับสนุนกู้เฉิงถือว่าทำถูกแล้วมิฉะนั้นด้วยกำลังเพียงน้อยนิดของพวกเขา แม้จะออกค้นหา ก็ย่อมต้องเลือกค้นหาในสถานที่ที่ห่างไกลและง่ายต่อการซ่อนตัวเป็นพิเศษ จะไปคิดถึงการหาคนในหอนางโลมได้อย่างไร
เมิ่งหานถังไอออกมาหนึ่งครั้ง “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นตอนนี้ก็วางแผนการรบ จับกุมตัวมาให้ได้ในคราวเดียว”กู้เฉิงลังเลอยู่บ้าง “แต่ท่านใต้เท้า อาการบาดเจ็บของท่าน”“ยิ่งยืดเยื้อไปหนึ่งวัน ก็ยิ่งมีความไม่แน่นอนเพิ่มขึ้นหนึ่งวัน แม้ข้าจะบาดเจ็บหนัก แต่บาดแผลของเขากลับหนักกว่า” เมิ่งหานถังโบกมือ“จริงสิ ท่านใต้เท้า เหลยเผิงพวกเขายังบอกอีกว่า พวกเขาพบเบาะแสของผู้ฝึกตนจากต่างถิ่นสองสามคนในอำเภอหลัวก็เห
