ก่อนหน้านี้กู้เฉิงได้ให้ทหารเกราะนิลสองสามคนไปจับตาดูสมาคมซานเหอ เกรงว่าสมาคมซานเหอจะรู้ความเคลื่อนไหวอันที่จริงแล้วกู้เฉิงประเมินตู้ซินอู่สูงเกินไปโจรสลัดเฒ่าผู้นี้บางทีอาจจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมานานเกินไปแล้ว ถึงกับไม่รู้สึกถึงอันตรายแม้แต่น้อย เขายังคงไร้เดียงสาคิดว่าตนเองหักหน้าหน่วยพิทักษ์ราตรีแล้วจะปลอดภัยดังนั้นเมื่อตกกลางคืน เขาก็ยังคงเฝ้าอยู่ที่หอสุขสำราญเหมือนเช่นเคย จนกระทั่งครึ่งคืนหลังเมื่อนักพนันเริ่มทยอยกลับ เขาจึงเตรียมที่จะออกจากประตูหลังแต่ทว่าเพิ่งจะเดินถึงประตูหลัง ฝีเท้าของเขาก็หยุดลงทันทีท่ามกลางความมืดมิดของราตรี ทหารเกราะนิลกว่ายี่สิบคนล้อมเป็นวงกลม เกราะนิลสีดำบนร่างกายของพวกเขาราวกับหลอมรวมเข้ากับความมืด หากไม่แผ่รังสีฆ่าฟันและกลิ่นอายอำมหิตออกมาทั่วร่าง ก็อาจจะถูกมองข้ามไปได้ง่ายๆในใจของตู้ซินอู่พลันสั่นสะท้าน ดิ่งลงสู่ก้นบึ้ง
เขาพยายามสงบสติอารมณ์ “พวกเจ้าต้องการจะทำอะไรสมาคมซานเหอของข้าไม่ได้ละเมิดกฎหมายของหน่วยพิทักษ์ราตรีของพวกเจ้า พวกเจ้าลงมือโดยพลการ ยังจะสนใจกฎเกณฑ์อยู่อีกรึสมาคมซานเหอของข้าเป็นผู้นำของสามสมาคมในอำเภอหลัวอิทธิพลใต้ดินทั้งหมดในอำเภอหลัวล้วนอยู่ในการควบคุมของข้าหากข้าตาย พวกเขาไม่มีใครควบคุม อำเภอหลัวจะต้องวุ่นวายอย่างแน่นอนอีกอย่างข้ากับท่านนายอำเภอเป็นเพื่อนสนิทกัน หน่วยพิทักษ์ราตรีจัดการกับผู้ฝึกตนและภูตผีปีศาจ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันท
