มา เสียงคำรามของเสือดังสนั่นไปทั่วท้องฟ้ายามคำ่่คืน พุ่งเข้าใส่ตู้ซินอู่กระบี่สุริยันอักขระเดียวของกู้เฉิงก็ออกจากฝักแล้ว พลังปราณที่ร้อนระอุราวกับเปลวเทียน ส่องสว่างความมืดมิด
ทหารเกราะนิลคนอื่นๆ ของหน่วยพิทักษ์ราตรีที่บรรลุระดับแปดแล้วก็ลงมือเช่นกัน ตู้ซินอู่ถึงกับไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่รอบเดียว ในทันทีก็ตายโดยไม่มีศพที่สมบูรณ์บางทีจนกระทั่งถึงวินาทีที่ตายเขาก็เพิ่งจะเข้าใจว่า สิ่งที่เรียกว่ากฎเกณฑ์ ล้วนสร้างขึ้นบนพื้นฐานที่ว่าคนอื่นจะยอมปฏิบัติตามกฎเกณฑ์เมื่ออีกฝ่ายไม่ต้องการจะปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ ก็จะไม่มีอะไรเหลืออีกต่อไปกู้เฉิงมองไปที่เหลยเผิง “หัวหน้าสมาคมเหลย ต่อไปต้องให้ข้ามาสอนเจ้าว่าต้องทำอย่างไรหรือไม่”เหลยเผิงรีบส่ายหน้า “ไม่ต้อง ไม่ต้องแล้ว”วันนี้เหลยเผิงได้รับการกระตุ้นมากพอแล้ว ตอนนี้เขาถึงกับสงสัยแล้วว่า ตกลงแล้วตนเองเป็นคนในสมาคม หรือว่าเจ้าหมอนี่หน่วยพิทักษ์ราตรีที่อยู่ตรงหน้าเป็นคนในสมาคมกันแน่ตู้ซินอู่ตายไปแล้ว สมาคมซานเหอทั้งหมดก็ไม่น่ากลัวอีกต่อไปกู้เฉิงทิ้งทหารเกราะนิลของหน่วยพิทักษ์ราตรีสองสามคนไว้ช่วยเหลยเผิงรักษาเสถียรภาพ ส่วนเขาก็กลับไปรายงานเมิ่งหานถัง
แม้ว่าเมิ่งหานถังจะบอกว่า ช่วงเวลานี้หน่วยพิทักษ์ราตรีอำเภอหลัวจะอยู่ภายใต้การบัญชาการของเขาชั่วคราว แต่ตอนนี้เรื่องราวจบลงแล้ว เขาก็ต้องกลับไปรายงานภายในหน่วยพิทักษ์ราตรีอำเภอหลัวหลังจากที่กู้เฉิงเล่าผลขอ
