พื้นที่หยกดำ“หัวหน้าสมาคมเหลยดูให้ดีๆ นี่ไม่ใช่ภูตผี แต่เป็นเพื่อนเก่าของท่านนะ”
เหลยเผิงมองดูอย่างละเอียด ศีรษะนั่นแม้จะดูน่ากลัวอย่างยิ่งเพราะถูกดึงลงมาอย่างแรงจนผิดรูป แต่ก็ยังพอจะมองออกว่าเป็นใบหน้าของฮวาชิงฮวาชิงที่เมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อนยังนั่งปรึกษาหารือเรื่องต่างๆ กับเขาอยู่ ตอนนี้กลับถูกคนบิดศีรษะมาวางไว้ข้างเตียง นี่ทำให้หัวใจของเหลยเผิงเย็นเฉียบมองดูกู้เฉิงที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบเฉย ในที่สุดเหลยเผิงก็เข้าใจความหมายของเสียงหัวเราะก่อนที่เขาจะจากไปแล้ว“กู้เฉิง เจ้าต้องการจะทำอะไร เจ้าในฐานะทหารเกราะนิลของหน่วยพิทักษ์ราตรี จะสามารถฆ่าคนบริสุทธิ์ได้ตามใจชอบเช่นนี้รึ”หัวเราะเยาะหนึ่งครั้ง กู้เฉิงส่ายหน้าเบาๆ “หัวหน้าสมาคมเหลยท่านพูดเช่นนี้ไม่รู้สึกผิดต่อใจบ้างรึ พวกท่านก็ถือว่าเป็นผู้บริสุทธิ์รึแต่ท่านวางใจเถอะ หากข้าต้องการจะฆ่าคนบริสุทธิ์ตามใจชอบท่านกับข้าตอนนี้จะยังสามารถพูดคุยกันอย่างสงบสุขเช่นนี้ได้รึ”เหลยเผิงมองดูศีรษะของฮวาชิง แล้วหันไปมองกู้เฉิง กล่าวเสียงขรึม “กู้เฉิง เจ้าต้องการอะไรกันแน่”กู้เฉิงกล่าวอย่างเรียบเฉย “ไม่ใช่ข้าต้องการอะไร แต่เป็นฮวาชิงและตู้ซินอู่สองคนนี้ ทำเกินไปมาก
หน่วยพิทักษ์ราตรีคอยปกป้องความสงบสุขของบ้านเมือง สองสมาคมของพวกเขาก็อยู่ในขอบเขตการคุ้มครองของหน่วยพิทักษ์ราตรีเช่นกัน แต่ตอนนี้กลับไม่ให้เกียรติหน่วยพิทักษ์ราตรีแม้แต่น้อยนี่ทำให้หน่
