วยพิทักษ์ราตรีของเราผิดหวังอย่างยิ่งคนชั่วช้าสามานย์เช่นนี้ แถมยังไม่รู้จักบุญคุณคน มีชีวิตอยู่ไปแล้วจะมีความหมายอะไรอำเภอหลัวแม้จะไม่เล็ก แต่ก็ไม่ใหญ่สามสมาคมมากเกินไป แค่สมาคมเดียวก็เพียงพอแล้วควรจะพูดว่าหน่วยพิทักษ์ราตรีของเราต้องการเพียงแค่สมาคมเดียวเท่านั้น”พูดจบ กู้เฉิงก็วางกระบี่ยาวในมือของตนเองไว้ข้างๆ ศีรษะของฮวาชิง“หัวหน้าสมาคมเหลย เลือกสักทางหนึ่งจะเดินตามรอยฮวาชิงและตู้ซินอู่ไปจนตาย หรือจะร่วมมือกับหน่วยพิทักษ์ราตรีของเรา กลายเป็นผู้ควบคุมอิทธิพลใต้ดินทั้งหมดของอำเภอหลัว”มองดูศีรษะที่เปื้อนเลือดเบื้องหน้า และกระบี่ยาวที่เปล่งประกายคมกริบ เหลยเผิงก็เผยรอยยิ้มที่ดูน่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้ออกมานี่คือให้เขาเลือกรึ เขามีทางเลือกด้วยรึ
ถอนหายใจยาว เหลยเผิงก้มศีรษะประสานมือคำนับ “เหลยเผิงยินดีจะรับใช้หน่วยพิทักษ์ราตรี ยินดีจะรับใช้ท่านใต้เท้ากู้เยี่ยงสุนัขและม้า”รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของกู้เฉิง “หัวหน้าสมาคมเหลยช่างแตกต่างจากพวกอกตัญญูเหล่านั้นจริงๆ เชื่อข้าเถอะ การเลือกครั้งนี้หัวหน้าสมาคมเหลยท่านจะไม่เสียใจ”“ตอนนี้ข้าต้องทำอย่างไร”เหลยเผิงดูเหมือนจะยอมแพ้ต่อโชคชะตาแล้ว อย่างไรเสียในสถานการณ์เช่นนี้ กู้เฉิงให้เขาทำอะไร เขาก็ทำได้เพียงทำตามนั้นกู้เฉิงยื่นนิ้วหนึ่งนิ้วออกมา “วันเดียว ข้ามีเวลาเพียงวันเดียว คืนนี้จะต้องทำให้สมาคมหลัวเฟิงของท่านควบคุมสถานการณ์ของอิทธิพลใต้ดินทั
