ในห้องโถงด้านในของหอสุขสำราญ เหลยเผิงกล่าวด้วยความกังวล “สองท่าน พวกเราปฏิเสธหน่วยพิทักษ์ราตรีไปแบบนี้ หักหน้าหน่วยพิทักษ์ราตรี จะไม่เป็นไรหรืออย่างไรเสียก็แค่ช่วยตามหาคนเท่านั้น ถึงตอนนั้นก็แค่ทำเป็นทำงานแต่ไม่เต็มที่ แล้วบอกว่าหาคนไม่เจอก็สิ้นเรื่อง”ตู้ซินอู่แค่นเสียงเย็นชา “เจ้าจะไปรู้อะไร หักหน้าหน่วยพิทักษ์ราตรีแน่นอนว่าไม่ดี แต่ถ้าไปล่วงเกินพวกบ้าของลัทธิหลัว เจ้ากับข้าคงได้ตายอย่างน่าอนาถ”พูดจบ ตู้ซินอู่ก็หันไปมองฮวาชิง “น้องฮวา ตอนที่เจ้าอยู่ที่ทะเลทรายเหนือ น่าจะเคยเจอกับคนของลัทธิหลัวมาบ้าง”ฮวาชิงก็พยักหน้าด้วยสีหน้าที่ดูไม่ดีเช่นกัน “แม้ว่าทะเลทรายเหนือจะไม่ใช่เขตอิทธิพลของลัทธิหลัว แต่ในสถานที่ที่วุ่นวายเช่นนั้นย่อมต้องมีคนของลัทธิหลัวปรากฏตัวอยู่เสมอเจ้าพวกนี้มันเป็นพวกบ้าคลั่งลัทธิมารโดยแท้ กฎเกณฑ์อะไรในยุทธภพพวกมันก็ไม่สนใจ วิธีการก็ไร้ซึ่งความแน่นอน เหี้ยมโหดอำมหิตอย่างยิ่ง”
ตู้ซินอู่ถอนหายใจยาว “ตอนที่ข้าอยู่ทางใต้เคยเห็นคนของลัทธิหลัวก่อเรื่องบ่อยกว่านี้อีก จะบอกว่าพวกมันเป็นคนบ้าก็ยังถือว่ายกย่องพวกมันเกินไปพวกเจ้าคิดว่าหน่วยพิทักษ์ราตรีแข็งแกร่งมากรึ บางทีที่นี่อาจจะแข็งแกร่ง แต่ในดินแดนที่วุ่นวายทางใต้นั้น แม้แต่หน่วยพิทักษ์ราตรีก็ยังก้าวเดินลำบากตอนนี้เป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีที่ตามล่าคนของลัทธิหลัว แต่ถ้าเป็นทางใต้ พวกคนของลัทธิหลัวนั่นถึงกับเคยประกาศไล่ล่าคนของห
