อำเภอหลัวซึ่งเป็นเมืองใหญ่เช่นนี้มีประชากรนับแสนคน แล้วหน่วยพิทักษ์ราตรีล่ะ มีคนอยู่ยี่สิบกว่าคนอีกทั้งอำเภอหลัวยังตั้งอยู่บนเส้นทางคมนาคมที่สำคัญของเมืองใหญ่ ทุกวันมีคนเดินทางเข้าออกนับหมื่นคน การจะหาผู้ฝึกตนที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางคนนับแสนคนนี้ จะง่ายดายได้อย่างไรเสี่ยวอี่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว “ให้ทางอำเภอช่วยหน่อยดีหรือไม่”ยังไม่ทันที่เมิ่งหานถังจะพูด จ้าวซิงหมิงก็ส่ายหน้า “ไม่ได้ผล ทางอำเภอแม้จะมีคนมากกว่าพวกเรา แต่ถ้ารวมนักโทษเข้าไปด้วยก็มีคนอยู่แค่ร้อยกว่าคน เหมือนน ้าน้อยดับไฟกองใหญ่”ชายคนหนึ่งหน้าดำเหมือนถ่านกล่าว “เช่นนั้นก็ให้ทางอำเภอระดมชาวบ้านทั้งเมือง ติดประกาศ ข้าไม่เชื่อว่าคนตัวเป็นๆ จะหายตัวได้”จ้าวซิงหมิงหัวเราะอย่างเย็นชา “เฉินไป๋ เจ้าทำงานจะใช้สมองหน่อยได้หรือไม่ เจ้าคิดว่าคนทรยศของลัทธิหลัวนั่นตาบอดรึไง ทำเรื่องใหญ่โตขนาดนั้น คนก็รู้ตัวไปนานแล้ว
อีกอย่างทำเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ เจ้าคิดว่าท่านผู้บัญชาการใหญ่ตาบอดรึไงอันที่จริงพวกเราก็ถือว่ารู้เห็นเป็นใจแล้ว หากจับคนได้ภายในห้าวัน ทุกอย่างก็ยังพอพูดคุยกันได้ทำเรื่องใหญ่โตขนาดนี้แล้วคนยังหนีไปได้อีก ทำให้เรื่องล่าช้าออกไป ความรับผิดชอบนี้เจ้าจะรับรึ”เฉินไป๋แค่นเสียงเย็นชา “คนอื่นพูดอะไรเจ้าก็สาดน ้าเย็นใส่ มีปัญญาเจ้าก็คิดวิธีออกมาเองสิ”เมื่อเห็นว่าคนทั้งสองกำลังจะทะเลาะกัน กู้เฉิงก็กระแอมขึ้นมาหนึ่งครั้ง “ท่านใต้เท
