หวังฉีบอกว่ามือปราบของอำเภอหลัวทำงานเชื่องช้า แต่เมื่อเจอกับเรื่องแบบนี้ พวกเขากลับคล่องแคล่วว่องไวอย่างยิ่งไม่ถึงครึ่งวัน ก่อนที่ฟ้าจะมืด พวกเขาก็นำข้อมูลที่กู้เฉิงต้องการมาส่งให้แล้วจ้าวซิงหมิง หวังฉี และเสี่ยวอี่ก็อยู่ที่ห้องของกู้เฉิงด้วย ช่วยกันตรวจสอบข้อมูลเหล่านั้นกู้เฉิงคาดเดาไว้ไม่ผิด ก่อนคดีนี้ มีคนตายเพราะกินจนท้องแตกไปแล้วสามคน แต่กลับไม่มีใครแจ้งความ ดังนั้นจึงไม่ได้รับความสนใจข้อมูลของทั้งสามคนมีดังนี้จางชง อายุยี่สิบสามปี บัณฑิตสอบตก ตายเพราะกินจนท้องแตกที่บ้านเมื่อเจ็ดวันก่อนซ่งจื่อคัง อายุสามสิบสามปี นักพนันว่างงาน กินก๋วยเตี๋ยวไปยี่สิบสองชามรวดเมื่อห้าวันก่อน ตายที่ร้านก๋วยเตี๋ยวของตระกูลหยางเถ้าแก่ร้านก๋วยเตี๋ยวชดใช้เงินไปห้าตำลึง ญาติพี่น้องของเขาก็ยอมเลิกรา
เผยชิว อายุห้าสิบเจ็ดปี เถ้าแก่ร้านขายข้าวสารเซิ่งเย่ กินข้าวกล้องไปครึ่งกระสอบเมื่อสี่วันก่อน ตายที่ร้านขายข้าวสารหลังจากดูข้อมูลเหล่านี้แล้ว หวังฉีก็อดไม่ได้ที่จะแสยะปาก “นับรวมนางหวังที่ตายครั้งนี้ด้วย คนสี่คนนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลยการฆ่าคนของภูตผีตนนั้นดูเหมือนจะไม่มีรูปแบบที่แน่นอนจริงๆ ก็แค่เลือกคนมาฆ่าแบบสุ่มๆ”จ้าวซิงหมิงถามกู้เฉิง “พบอะไรบ้างหรือไม่”กู้เฉิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าว “มีข้อสันนิษฐานอยู่บ้าง แต่ไม่แน่ใจ เสี่ยวอี่ ในหน่วยพิทักษ์ราตรีมีแผนที่ของอำเภอหลัวหรือไม่”“มีขอรับ”พูดจบ เสี่ยวอ
