ี่ก็หยิบแผนที่แผ่นหนึ่งมอบให้กู้เฉิงกางแผนที่ออก กู้เฉิงกล่าว “ในเมื่อสถานะของพวกเขาไม่มีอะไรที่คล้ายคลึงกัน สิ่งเดียวที่พวกเขาอาจจะมีร่วมกันก็คือสถานที่ที่พบกับภูตผีตนนั้นตามข้อมูลที่ระบุไว้ บ้านของจางชงอยู่ที่โรงทำกระดาษน ้ามันทางทิศใต้ของเมือง แต่ทุกวันเขาจะต้องไปเรียนที่สำนักศึกษาทางทิศเหนือของเมือง”พูดจบ กู้เฉิงก็วาดเส้นหนึ่งบนแผนที่
“บ้านของซ่งจื่อคังอยู่ที่ซอยซงฮวาทางทิศตะวันออกของเมืองสถานที่ที่เขาไปบ่อยที่สุดคือบ่อนพนันซุ่นเต๋อทางทิศตะวันตกของเมือง”กู้เฉิงวาดเส้นอีกหนึ่งเส้นบนแผนที่“ร้านขายข้าวสารเซิ่งเย่ของเผยชิวอยู่ทางทิศเหนือของเมืองปกติเขาก็จะพักอยู่ที่สวนหลังร้าน แต่ในข้อมูลระบุว่า เจ้าหมอนี่ยังมีเมียน้อยอยู่ที่ซอยชิวสุ่ยทางทิศใต้ของเมืองอีกด้วย ดังนั้นทุกๆ สองสามวันเขาก็จะต้องไปครั้งหนึ่ง”เมื่อกู้เฉิงวาดเส้นสุดท้ายบนแผนที่แล้ว ไม่ต้องให้กู้เฉิงพูด ทุกคนก็เข้าใจแล้วจุดที่เส้นทั้งสามทับซ้อนกันมีเพียงแห่งเดียว นั่นคือถนนที่อยู่ใจกลางเมืองและคึกคักที่สุดของอำเภอหลัว ถนนคังผิงเสี่ยวอี่สงสัย “แต่ถ้าทั้งสามคนล้วนพบกับภูตผีตนนั้นที่ถนนคังผิง แล้วนางหวังล่ะนางเป็นแม่บ้าน ปกติก็ไม่ค่อยออกจากบ้าน มีเพียงบ้านหลังนั้นหลังเดียว”ยังไม่ทันที่กู้เฉิงจะตอบ จ้าวซิงหมิงก็หัวเราะแหะๆ “ผู้หญิงก็ชอบแต่งตัวสวยๆ กันทั้งนั้นแหละ แม้ว่าบ้านของนางหวังจะไม่ร ่ารวย แต่ก็ต้องซื้อเครื่องสำอางค์อะไร
