ข้าอยู่ห้องข้างๆพี่เฉิงท่านพักที่นี่ก็ได้
ที่ลานฝึกสามารถซ้อมมือกันได้ ด้านหลังบ้านยังมีห้องเก็บตัวที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษสำหรับใช้ฝึกฝน ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกรบกวน”กู้เฉิงพยักหน้า แล้วถามว่า “จริงสิ หน่วยพิทักษ์ราตรีอำเภอหลัวของเรามีกี่คน”“ไม่นับท่านใต้เท้า ตอนนี้มีทั้งหมด 28 คน”“แล้วปกติพวกเราทำอะไรกัน ต้องออกตรวจการณ์หรือไม่”เสี่ยวอี่ส่ายหน้า “แน่นอนว่าไม่ต้อง การตรวจการณ์เป็นหน้าที่ของมือปราบ ให้ทหารเกราะนิลของหน่วยพิทักษ์ราตรีของเราไปตรวจการณ์ ไม่ใช่เป็นการดูถูกกันหรอกหรือปกติแล้วพวกเราจะเน้นการฝึกฝน แน่นอนว่าออกไปเดินเล่นผ่อนคลายบ้างก็ได้ แต่เมื่อใดที่มีภารกิจ ก็ต้องมารวมตัวกันทันทีเนื่องจากหน่วยพิทักษ์ราตรีเมืองเหอหยางมีคนไม่พอ ดังนั้นเมื่ออำเภออื่นที่ไม่มีหน่วยพิทักษ์ราตรีประจำการอยู่เกิดปัญหาขึ้น หรือทางเมืองต้องการคน ก็จะดึงตัวพวกเราไป”กู้เฉิงพยักหน้าอย่างเข้าใจ“จริงสิ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง”“เรื่องอะไร”“ต่อไปเปลี่ยนคำเรียกได้หรือไม่ อย่าเรียกข้าว่าพี่เฉิง”“ทำไมล่ะ” เสี่ยวอี่สงสัย
“เพราะที่บ้านเกิดของข้า ชื่อเฉิงเกอไม่ค่อยเป็นมงคลเท่าไหร่”เสี่ยวอี่เกาศีรษะอย่างสงสัย รู้สึกว่าคนเมืองหลวงนี่ช่างแตกต่างจริงๆ มีเรื่องให้ต้องใส่ใจมากมาย
