เห็นแก่ตัว ฟ้าดินลงโทษหากไม่ช่วยเสือฆ่าคน เขาก็จะไม่ได้ไปผุดไปเกิดตลอดกาลคนเราล้วนเห็นแก่ตัว ใครจะกล้ารับปากว่าเมื่อตนเองกลายเป็นภูตชางแล้ว จะยอมไม่ได้ไปผุดไปเกิดตลอดกาลโดยไม่ไปทำร้ายผู้อื่น”เจียงฮั่นหลินแค่นเสียงเย็นชาอย่างดูแคลน “ขี้ขลาดตาขาวก็คือขี้ขลาดตาขาว ก็มีแต่พวกบัณฑิตอย่างพวกเจ้านี่แหละที่เจ้าเล่ห์นักต้องหาข้ออ้างมามากมาย”เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มตึงเครียด พ่อบ้านชราจึงรีบกล่าวว่า“เป็นเพียงเรื่องเล่า อย่าได้จริงจังเลยคุณชายกู้ท่องยุทธภพมา คงจะมีเรื่องราวที่น่าสนใจมาแบ่งปันให้พวกเราฟังบ้าง”กู้เฉิงส่ายหน้า “ร่อนเร่อยู่ในยุทธภพ การมีชีวิตรอดสำคัญที่สุดข้าไม่มีเรื่องราวน่าสนใจมากมายขนาดนั้น”เพิ่งจะทะลุมิติมาได้ไม่กี่วัน กู้เฉิงจะมีเรื่องราวอะไรเล่า หรือว่าจะให้เขาไปเล่าเรื่องผีสามบาทให้พวกเขาฟังเจียงฮั่นหลินโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “เรื่องที่พวกท่านเล่ามาล้วนน่าเบื่อ ข้าจะเล่าเรื่องที่ตื่นเต้นให้พวกท่านฟัง
เคยได้ยินเรื่องโจรป่าหมาป่าแห่งทะเลทรายเหนือหรือไม่ แต่ละคนล้วนฆ่าคนไม่กระพริบตา เหี้ยมโหดอำมหิตอย่างยิ่ง ฆ่าคนชิงทรัพย์ ไม่ทิ้งให้ใครรอดสามปีก่อน ข้าบุกเดี่ยวเข้าสู่ทะเลทรายเหนือ ต่อสู้กับโจรป่าหมาป่าอย่างดุเดือด ฆ่ากันจนฟ้าดินมืดมิด คนเดียวล้มทั้งค่าย”ศิษย์น้องของเขาหานจิงจิงกล่าวอย่างประหลาดใจ “แต่ศิษย์พี่ท่านเคยพูดว่า สามปีก่อนท่านไม่ได้อยู่ที่เจียงหนานรึ ทำไมถึงไปทะเลทรายเห
