้มแสยะให้เขา“ค่าอาหารของพวกเขาข้าจ่ายให้ ที่นี่ไม่เป็นมงคล หากมีโอกาสก็ย้ายไปเปิดร้านที่อื่นเถอะ”พูดจบ กู้เฉิงก็แก้เชือกม้าตัวหนึ่ง แล้วควบม้าไปในทิศทางตรงกันข้ามเถ้าแก่โรงเตี๊ยมมองดูเลือดที่นองเต็มพื้น เขาถอนหายใจยาว“เวรกรรมแท้ๆ”
แต่เมื่อชั่งน ้าหนักเงินในมือแล้ว มีมากถึงห้าสิบตำลึง พอที่จะให้เขาไปเปิดร้านที่อื่นได้ นี่ก็ทำให้เขารู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง
