็เย็นวาบไปทันทีหน้าอกของหานถิงถูกแทงเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ นอนอยู่บนพื้นเลือดนองเต็มพื้นอูเชียนสิงไม่มีแขนซ้าย เลือดสีดำมะเมื่อมก็ไหลนองเต็มพื้นเช่นกัน หน้าอกยังมีกระบี่ยาวเสียบอยู่กู้เฉิงหายตัวไปแล้ว มีเพียงเสียงกีบม้าที่ดังมาจากระยะไกล“ทำ…ทำอย่างไรดี หรือว่าคุณชายใหญ่จะเป็นผู้ฝึกตน เราจะยังตามไปอีกรึ”หานถิงและอูเชียนสิงผู้ฝึกตนสองคนถูกคุณชายใหญ่กำจัดไปแล้ว พวกเขาจะกล้าตามไปได้อย่างไรคนรับใช้ที่เป็นหัวหน้าเหมือนจะคิดอะไรออก แค่นเสียงเย็นชาแล้วพูดว่า “ตามไป เขากำลังแสร้งทำเป็นเก่ง ฆ่าผู้ฝึกตนไปสองคนคุณชายใหญ่ก็คงจะบาดเจ็บสาหัสหรือไม่มีแรงแล้ว มิฉะนั้นทำไมเขาถึงไม่กลับมาฆ่าพวกเราไม่ต้องตามไปเร็วเกินไป คอยตามอยู่ข้างหลัง ดูท่าทีของเขาก่อน”
คนรับใช้ที่เป็นหัวหน้าภูมิใจในความฉลาดของตนเองที่จู่ๆ ก็ระเบิดออกมา แม้จะห่างหายจากสนามรบมานานหลายปี แต่ก็ยังไม่สูญเสียความสามารถในการสังเกตและตัดสินใจทั้งสามคนรีบแก้เชือกม้า แล้วควบม้าตามไปกู้เฉิงรอจนกระทั่งไม่ได้ยินเสียงม้าอีกต่อไป เขาจึงโผล่ออกมาจากกองฟาง เดินโซซัดโซเซเข้าไป ดึงกระบี่ยาวออกจากหน้าอกของอูเชียนสิง แล้วค้นตัวคนทั้งสองอย่างลวกๆ ยัดของทั้งหมดเข้าไปในอกเสื้อของตนเองเมื่อเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเดินออกมาดูสถานการณ์อย่างหวาดกลัว ก็พอดีเห็นกู้เฉิงที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดกำลังค้นศพอยู่ ทำให้เขากลัวจนนั่งลงกับพื้นกู้เฉิงโยนเงินก้อนหนึ่งให้เขา แล้วยิ