องหานถิงได้อย่างไร้ซึ่งอุปสรรค เสียง ‘ฉึก’ เบาๆ ดังขึ้น โลหิตสายหนึ่งกระเซ็นมาโดนใบหน้าของเขา ให้ความรู้สึกร้อนผ่าวและคาวคลุ้งความเจ็บปวดจากการถูกกริชแทงหน้าอกก็ยังเทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดจากการถูกภูตหัวใจกัดกินหัวใจ ดังนั้นในตอนนี้หานถิงจึงไม่รู้สึกอะไรเลย แต่เขาสัมผัสได้ว่าชีวิตของตนเองกำลังดับสูญไปเขาไม่อยากจะเชื่อว่าตนเองจะยังไม่ได้ชักกระบี่ออกมา ก็ต้องมาตายด้วยน ้ามือของเจ้าตัวเล็กเช่นนี้กู้เฉิงรวบรวมพละกำลังทั้งหมดไว้ที่สองมือ เส้นเลือดปูดโปน บิดกริชอย่างบ้าคลั่ง บดขยี้หัวใจของหานถิงจนแหลกละเอียดขณะเดียวกันปากก็ร้องโหยหวนไม่หยุดพลังจิตกำลังเหือดหายไปอย่างต่อเนื่อง เมื่อเห็นว่าหานถิงที่อยู่ตรงหน้าสิ้นลมแล้ว กู้เฉิงก็รีบเก็บภูตหัวใจกลับเข้าไปในพื้นที่จี้หยกทันทีร่างของหานถิงล้มลงกับพื้น กู้เฉิงรีบดึงกระบี่ยาวที่อยู่ข้างกายเขาออกมา แล้วใช้ร่างของเขาดันประตูส้วมไว้ ก่อนจะแทงกระบี่ยาวเข้าไปที่หลังหัวใจ
ความรู้สึกคลื่นไส้และความไม่สบายใจจากการฆ่าคนครั้งแรก กู้เฉิงไม่มีเวลามาใส่ใจแล้ว ตอนนี้สำเร็จไปครึ่งก้าวแล้ว แต่ครึ่งก้าวสุดท้ายนี้แหละคือจุดสำคัญอูเชียนสิงที่อยู่ข้างนอกได้ยินเสียงกู้เฉิงกรีดร้องโหยหวนในส้วมในแววตาของเขาฉายแววสงสัยหานถิงกำลังทำอะไรอยู่ ทรมานเจ้าเด็กนั่นรึทำงานในสายนี้ มือของทุกคนล้วนไม่สะอาด แต่พวกเขาเป็นมือสังหาร ไม่ใช่คนโรคจิต นอกจากพวกที่มีรสนิยมพิเศษอยู่ไม่กี
