ทุกข์ทรมานอยู่ทุกวันนี้ ก็เพราะคำสาบานโง่ๆ ที่ว่าจะไม่ฆ่าคนตระกูลอู แม้จะทรยศออกจากตระกูลมาแล้วก็ตามไม่ฆ่าคนตระกูลอู แล้วเจ้าจะไปหาวิชาหลอมภูตตัดชีพจรฉบับสมบูรณ์ที่ไหนมาระงับพิษศพ”
ขณะที่พูด หานถิงก็ผลักประตูส้วมเข้าไปอย่างไม่ใส่ใจประตูส้วมนั้นยังมีเอ็นวัวผูกอยู่เส้นหนึ่ง เมื่อหานถิงเดินเข้าไปประตูก็ดีดกลับปิดลงทันทีในชั่วพริบตาที่หานถิงเข้ามา ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร กู้เฉิงก็เอ่ยขึ้นก่อน “อาสะใภ้ข้าให้เงินพวกท่านเท่าใด ข้าให้สองเท่า”หานถิงชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะ “เปล่าประโยชน์ พวกเราทำงานในสายนี้ก็ต้องมีจรรยาบรรณ อีกอย่างพวกเราก็รู้สถานการณ์ของเจ้าดี เจ้าไม่มี…”ยังไม่ทันที่หานถิงจะพูดจบ ภูตหัวใจที่ห้อยหัวอยู่บนขื่อก็พุ่งลงมา เกาะติดอยู่บนหลังของหานถิง แล้วกัดกินหัวใจของเขาผ่านเนื้อหนัง“อ๊าก”“อ๊าก”เสียงกรีดร้องสองเสียงดังขึ้น ก่อนที่หานถิงจะกรีดร้อง กู้เฉิงกลับร้องโหยหวนออกมาเสียงดังกว่าเขา กลบเสียงของเขาจนมิดขณะเดียวกันกริชในอกเสื้อก็แทงตรงไปยังหน้าอกของหานถิงการถูกภูตหัวใจกัดกินหัวใจนั้นเจ็บปวดเพียงใด ความเจ็บปวดนั้นกู้เฉิงเคยประสบมาแล้ว มันสามารถทำให้คนคลุ้มคลั่งหรือแม้กระทั่งหมดสติได้
หานถิงเป็นผู้ฝึกตน แต่เขาก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะไม่รู้สึกรู้สากับความเจ็บปวดระดับนี้ดังนั้นหานถิงจึงไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะชักกระบี่ออกมา ในระยะประชิดเช่นนี้ กริชของกู้เฉิงแทงเข้าไปในหน้าอกข
