ำไมครั้งนี้มือของเราไม่ต้องเปื้อนเลือด เดี๋ยวทุกคนแทงตัวเองสักสองสามแผล แล้วบอกว่าเจอโจรป่า กลับไปรายงานก็ได้เงินยี่สิบตำลึงแล้วทุกคนตั้งสติให้ดี อย่ามาทำเรื่องโง่ๆ ในเวลานี้ให้ข้าเห็น”คนรับใช้คนนั้นถูกเขาพูดจนก้มหน้าลง ได้แต่ถอนหายใจ แล้วไม่พูดอะไรอีกในส้วมของโรงเตี๊ยม กู้เฉิงผลักประตูเข้าไป กลิ่นเหม็นฉุนก็โชยมาปะทะจมูกทันทีส้วมนั้นไม่ใหญ่ นอกจากหลุมส้วมแล้ว ก็มีพื้นที่พอให้คนยืนได้แค่สองสามคน ภูมิประเทศดีกว่าที่กู้เฉิงคิดไว้เสียอีก
ในใจพลันเกิดความคิด เขาก็ปล่อยภูตหัวใจในพื้นที่หยกดำออกมา ให้มันห้อยหัวลงมาจากเพดานของส้วม กู้เฉิงรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพลังจิตของเขากำลังถูกใช้ไปอย่างต่อเนื่องเขาพยายามข่มหัวใจที่เต้นระรัวของตนเองให้สงบลง กู้เฉิงกำกริชในอกเสื้อแน่น บอกกับตัวเองว่าต้องใจเย็นให้มากที่สุดโอกาสมีเพียงครั้งเดียว และเขากำลังเดิมพันว่าคนทั้งสองจะไม่เข้ามาพร้อมกันนอกส้วม หานถิงใช้มือพัดจมูกไปมา ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “นี่เป็นครั้งแรกที่ต้องมาฆ่าคนในส้วม ช่างซวยจริงๆ เจ้าจะทำหรือข้าจะทำ”“เจ้าทำเถอะ แขนซากศพดำของข้าทุกครั้งที่ปลดผนึก พิษศพก็จะซึมเข้าสู่ร่างกายหนักขึ้นอีกส่วนหนึ่ง ฆ่าเจ้าตัวเล็กแค่นี้ไม่จำเป็นต้องสิ้นเปลืองขนาดนั้น”เสียงของอูเชียนสิงแหบพร่าและทุ้มต ่า เหมือนเสียงหินเสียดสีกันฟังแล้วรู้สึกอึดอัดอย่างยิ่งหานถิงหัวเราะ แล้วส่ายหน้า “เจ้ามันก็แค่พวกปากแข็ง ที่ยังต้องทน
