งจางซื่อด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
ภูตน้อยหัวเป็นรูปไตตัวหนึ่งไม่รู้ว่ามาเกาะอยู่บนบ่าของจางซื่อตั้งแต่เมื่อไหร่ กำลังถูไถแก้มของเธออยู่จางซื่อฝืนทนไม่กรีดร้องออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว พูดเสียงสั่น“ท่านต้องการอะไร ท่านรู้หรือไม่ว่าพี่ชายของข้าได้เข้าเป็นศิษย์ของสำนักอัสนีสวรรค์แห่งเจียงหนานแล้ว”นักพรตยิ้มเย็นชา “ขู่ข้างั้นรึ ข้ากล้ารับงานในเมืองหลวง ท่านคิดว่าข้าจะกลัวสำนักอัสนีสวรรค์รึ นี่คือเมืองหลวง ไม่ใช่เจียงหนานท่านหญิง ท่านไม่เข้าใจผู้ฝึกตน ก็อย่าได้พยายามใช้ความคิดเล็กๆ น้อยๆ ที่น่าสมเพชของท่านมาคาดเดาโลกของผู้ฝึกตนเลยจะขูดรีดหรือกรรโชกทรัพย์ก็ตามแต่ ข้าหาคนมาให้ท่านหญิงแล้ว เงินนี้จะให้หรือไม่ ท่านหญิงตัดสินใจเองท่านหญิงกับข้าก็ถือว่ามีความสัมพันธ์กันอยู่บ้าง ข้ารู้จักท่านหญิง แต่ภูตไตของข้าไม่รู้จักท่านหญิงนะลืมบอกไป ภูตไตของข้าตัวนี้สร้างมาจากภูตลามกตนหนึ่ง ท่านหญิงแม้จะอายุมากไปหน่อย แต่ก็ดูแลตัวเองดีจริงๆ ยังสวยสะพรั่งอยู่เลยนะ ดูสิ มันดูเหมือนจะชอบท่านหญิงมากเลย”พูดจบ ภูตไตก็อ้าปากกว้าง แลบลิ้นเลียแก้มของจางซื่อทีหนึ่งทำเอาเธอตกใจจนกรีดร้องออกมา
“ข้าให้ ข้าให้”นักพรตโบกมือ เรียกภูตไตกลับมา แล้วบ่นพึมพำ “จ่ายเงินแต่แรกก็สิ้นเรื่องแล้ว จะพูดมากทำไมกัน จิตใจคนสมัยนี้เสื่อมทรามค้าขายลำบากจริงๆ”“สองคนนี้ คนละหนึ่งพันตำลึง”นักพรตชี้ไปที่คนทั้งสองจางซื่อกัด
