แถมยังช่วยให้เขาประหยัดแรงอีกด้วย มีอะไรจะไม่ดีล่ะ…บนถนนหลวงจากเมืองหลวงไปยังแคว้นตงหลิน กู้เฉิงและคนรับใช้สามคนเดินทางมาห้าวันแล้ว แต่ใจของเขากลับยิ่งหนักอึ้ง
ตั้งแต่ที่ออกจากเมืองหลวง คนรับใช้ทั้งสามคนก็เปลี่ยนท่าทีจากที่เคยนอบน้อมกลายเป็นเย็นชา เอาแต่เร่งเดินทาง และคอยจับตามองเขาอยู่ตลอดเวลาทั้งสามคนนี้เป็นคนของจางซื่อ ที่จริงแล้ว คนรับใช้ที่ดูแลบ้านทั้งหมดในจวนกู้ล้วนเป็นคนของจางซื่อ ทั้งหมดเป็นทหารใต้บังคับบัญชาของท่านอาสองที่ซีเจียง เมื่อบาดเจ็บหรืออายุมากจนปลดประจำการแล้ว ก็จะมาเป็นคนรับใช้ในจวนกู้เรื่องแบบนี้เป็นธรรมเนียมของขุนนางบางตระกูลในต้าเฉียนที่สืบทอดกันมาด้วยผลงานทางทหาร ทั้งไว้ใจได้ และยังเป็นการแสดงออกถึงความเมตตาของตนเองอีกด้วยตลอดเส้นทางที่ผ่านมา กู้เฉิงรู้สึกได้ลางๆ ว่ามีคนคอยติดตามเขาอยู่ข้างหลังถนนหลวงของต้าเฉียนนั้นเชื่อมต่อกันทุกทิศทุกทาง ไม่มีเหตุผลที่ม้าสองตัวจะบังเอิญตามหลังพวกเขามาตลอด และไม่แซงขึ้นหน้า รักษาระยะห่างไว้เสมอการค้นพบนี้ทำให้ใจของกู้เฉิงดิ่งลงสู่จุดต ่าสุดเงยหน้าขึ้นมองคนรับใช้สามคนที่อยู่ข้างๆ ตอนนี้กู้เฉิงอยู่ขั้นต้นของการฝึกภายนอกระดับเก้า แต่คนรับใช้ทั้งสามคนนี้ล้วนเป็นทหาร
ปลดประจำการ แม้จะไม่ใช่ผู้ฝึกตนอย่างเป็นทางการ แต่ก็แข็งแกร่งกว่าคนธรรมดามาก มีประสบการณ์ในการต่อสู้โชกโชนในตำราวิถีนักรบมีเพียงวิธีการฝึกฝน ไม่มีกระบวนท่าวิชาการต
