นชาแมนทั้งหมดไม่สามารถเล็งเป้าได้
ถ้าจะจัดการทีละตัว คงต้องใช้เวลานานมาก
ซูเฉินขมวดคิ้วครุ่นคิด
เมื่อเห็นสีหน้าของเขา หญิงสาวทั้งสามก็รู้ทันทีว่าเขาเจอปัญหา จึงรีบถาม
ซูเฉินเล่าสถานการณ์ด้านในให้ฟัง
หลังจากฟังจบ เซี่ยหลิงหยุนก็เริ่มคิดหาวิธีเช่นกัน
แต่เซี่ยหยุนกับเหวินซินกลับยิ้มบางๆ
เซี่ยหยุนพูดว่า “ซูเฉิน นายยังเคลียร์ดันเจี้ยนมาไม่เยอะ ไม่แปลกเลยที่ไม่รู้เรื่องนี้”
“พอเคลียร์ดันเจี้ยนได้เยอะขึ้น นายจะเข้าใจสุภาษิตข้อหนึ่ง…”
ซูเฉินมองเธออย่างสงสัย “สุภาษิตอะไรเหรอ?”
เซี่ยหยุนพูดว่า “ภายในเจ็ดก้าว ต้องมียาแก้พิษ”
“ความหมายคือ หลังจากถูกงูพิษกัด ภายในระยะเจ็ดก้าวอาจจะมียาแก้พิษซ่อนอยู่”
“และสุภาษิตนี้ก็ใช้กับการสำรวจดันเจี้ยนได้เหมือนกัน…”
“ดันเจี้ยนในโลกนี้มีมากมาย บางครั้งเราก็เข้าไปโดยไม่มีข้อมูลเพียงพอ”
“เมื่อเจอเส้นทางที่ผ่านตรงๆ ไม่ได้ ทำไมไม่ลองเปลี่ยนมุมมอง แล้วมองหาทางอื่นดูบ้าง?”
ซูเฉินขมวดคิ้ว เขามองไปรอบๆ แต่ดูเหมือนจะไม่มีทางอื่นเลย
ผ่านไปสิบกว่านาที…
“เจอแล้ว!” เหวินซินร้องขึ้น ทำให้ทั้งสามหันไปมอง
ซูเฉินรีบเดินเข้าไป ก็เห็นเหวินซินกำลังชี้ลงไปใต้สะพานโค้ง
ทุกคนสายตาดี จึงสังเกตเห็นตำแหน่งที่เธอชี้อย่างรวดเร็ว
มันคือท่อระบายน้ำ
ท่อระบายน้ำอยู่ด้
