กอึดอัดไม่น้อย
ตอนนี้พอออกมาได้ เธอก็รู้สึกโล่งทั้งตัวและใจ
เธอเหลือบไปมองก็เห็นเซี่ยหลิงหยุนเดินไปหาเหวินซิน
“รับคืนไปสิ” เซี่ยหลิงหยุนพูดเสียงเรียบ พลางยื่นตะเกียงคืน
เหวินซินไม่ถือสา รับมาแล้วเก็บใส่ช่องเก็บของ
จากนั้นก็ได้ยินเสียงเบาๆ ราวกับกระซิบ “ขอบคุณนะ”
เหวินซินชะงักไป พอเธอเงยหน้ามอง ก็เห็นเซี่ยหลิงหยุนก็กลับไปยืนข้างเซี่ยหยุนแล้ว
ซูเฉินเดินไปที่หน้าต่างบานหนึ่งซึ่งอยู่สูงขึ้นไป แล้วปล่อยม่านตาโลหิตออกไป
หลังจากมันบินสำรวจรอบนอก ซูเฉินก็พูดด้วยความดีใจ
“ตอนนี้พวกเราอยู่ข้างในปราสาทแล้ว!”
“แค่เดินไปทางประตูนั้น ก็น่าจะเจอบอสตัวสุดท้าย!”
……………
