้แต่เงาของมอนสเตอร์เลย
มีเพียงเสียงแจ้งเตือนที่ดังในหูและของดรอปที่กระจัดกระจายบนพื้นเท่านั้น ที่พิสูจน์ว่าพวกเธอกำลังอยู่ในดันเจี้ยนจริงๆ
“นี่มันอะไรกัน? ทำไมนายถึงโหดขนาดนี้?”
“นายเป็นผู้อัญเชิญจริงๆ เหรอ?”
เหวินซินพูดพลางเอาแขนพาดไหล่ซูเฉินด้วยความสงสัย
ซูเฉินยิ้มอย่างได้ใจ “ผมเคยพูดเหรอว่าผมเป็นผู้อัญเชิญธรรมดา?”
“พี่ซิน ต่อไปห้ามสงสัยผมอีกนะ~”
“จำไว้ ตามผมแล้วจะได้กินดีอยู่ดี!”
เมื่อเห็นสีหน้าหยิ่งทะนงของเขา เหวินซินก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที เธอไม่คิดเลยว่าซูเฉินที่ปลุกพลังช้ากว่าเธอหนึ่งปี จะมีพลังเหนือกว่าเธอ
เหวินซินพูดพลางทำหน้ายั่วยุ “อย่าเพิ่งหลงตัวเอง ระวังจะพลาดนะ~”
“ตอนนี้ฆ่ามอนสเตอร์ระดับทั่วไปมันก็สนุกอยู่หรอก แต่ถ้าหลังจากนี้เจอพวกมอนสเตอร์ระดับชั้นยอดหรือบอส…”
“ฉันไม่รู้ว่านายจะไหวหรือเปล่า~”
ซูเฉินถอนหายใจแล้วส่ายหัว “ยังจะพูดอีก!”
เหวินซินอ้าปากเตรียมจะเถียงเขา
ทันใดนั้น แววเจ้าเล่ห์ก็ฉายขึ้นในดวงตาของเธอ เธอเอนตัวเข้าไปใกล้หูของซูเฉินแล้วกระซิบว่า “งั้นเรามาเดิมพันกันมั้ย?”
“ถ้านายจัดการบอสได้ง่ายๆ แบบตอนนี้ ฉันจะให้รางวัลนาย”
“แต่ถ้าทำไม่ได้ ต่อไปนายต้องเรียกฉันว่าพี่ซินด้วยความเคารพ”
“ว่าไงล่ะ?”
ซูเฉินเลิกคิ้ว “จะมาเดิมพันกับผม แน่ใจนะ
