?”
“ไม่เคยได้ยินฉายาผมหรือไง? ซูเฉิน เทพนักพนันแห่งต้าเซีย ผู้ชนะทุกเดิมพัน”
เหวินซินผลักหน้าอกเขาเบาๆ “เลิกพูดเล่นได้แล้ว จะเอาหรือไม่เอา?”
ซูเฉินหัวเราะ “ผมจะปฏิเสธรางวัลที่มาส่งถึงที่ได้ยังไงล่ะ?”
“งั้นบอกหน่อยสิว่ารางวัลคืออะไร?”
เหวินซินเลิกคิ้ว แล้วพอเห็นเซี่ยหลิงหยุนเดินเข้ามาพร้อมสีหน้าไม่พอใจ เธอก็พูดว่า “ชนะก่อน แล้วค่อยว่ากัน”
เซี่ยหลิงหยุนเดินเข้ามา สบตากับซูเฉิน แล้วพูด “เธอพูดอะไรกับนายเหรอ? ทำไมนายถึงยิ้มกว้างขนาดนั้น”
“ยิ้ม? ฉันยิ้มเหรอ?” ซูเฉินแตะมุมปากตัวเอง มันดูเหมือนจะยกขึ้นสูงนิดหน่อยจริงๆ
เซี่ยหลิงหยุนไม่พูดอะไร แค่มองเขาเงียบๆ
ซูเฉินหัวเราะ แล้วลูบหัวเธอสองที “เคลียร์ดันเจี้ยนทั้งที ทำให้บรรยากาศมันคึกคักหน่อยก็ไม่เป็นไรนี่นา”
“ไปเถอะ ดูเหมือนข้างหน้าจะเจอบอสแล้ว!”
พูดจบ เขาก็เดินนำไปทันที
เซี่ยหลิงหยุนอยากตามไปถามให้รู้เรื่อง แต่ถูกมือหนึ่งดึงไว้
เซี่ยหยุนถอนหายใจแล้วพูดว่า “หลิงหยุน เธอยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?”
“เขาเป็นผู้ชายที่เธอควบคุมไม่ได้”
ดวงตาของเซี่ยหลิงหยุนแดงเล็กน้อย “ทั้งที่ฉันมาก่อนแท้ๆ…”
“เอ่อ…” เซี่ยหยุนพูดอย่างเก้อเขิน “เท่าที่ฉันรู้… เหวินซินรู้จักเขาตั้งแต่เด็กแล้ว”
“อะไรนะ?!” เซี่ยหลิงหยุนร้องออกมาด้วยความตกใจ
