องไม่เห็นมือตัวเอง!
พื้นดินลาดชันและเป็นเนินสูง แต่โชคดีที่พื้นเต็มไปด้วยรอยบุ๋มเหมือนถูกอะไรบางอย่างข่วน
หลังจากเทเลพอร์ตมา ซูเฉินแทบจะเสียหลัก เพราะถูกความชันดึงให้ล้มไปข้างหน้า
เขามองไม่เห็นอะไรเลย
แบบนี้ยิ่งน่ากลัว!
เบื้องหน้ามีเพียงความมืดมิด ราวกับเหวลึกไร้ก้น
หากก้าวพลาดเพียงครั้งเดียว ก็อาจไม่มีวันกลับขึ้นมาได้
“บ้าชิบ! น่าจะเอาอุปกรณ์ให้แสงสว่างเข้ามาด้วย!” ซูเฉินสบถเบาๆ
ความมืดที่นี่ ไม่เหมือนที่ภูเขาหมื่นสุสานที่ยังมีแสงจันทร์ลอดผ่านหมอกลงมา
ที่นี่ไม่มีแสงแม้แต่นิดเดียว ราวกับอยู่ในกล่องกระจกที่ถูกคลุมด้วยผ้าดำสนิท
แม้จะใช้ดวงตาแห่งการมองทะลุ ก็ยังมองเห็นอะไรไม่ชัดเจนอยู่ดี
ไม่มีสิ่งมีชีวิตแม้แต่ตัวเดียว
และนี่ไม่ใช่สิ่งที่แย่ที่สุด
สิ่งที่แย่กว่าคือ ซูเฉินได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ
[ติ๊ง! ตรวจพบว่าบริเวณที่คุณอยู่มีธาตุอันเดดหนาแน่นเกินไป คุณจะสูญเสียพลังชีวิต 1% ต่อวินาที]
[ติ๊ง! ตรวจพบว่าบริเวณที่คุณอยู่มีธาตุมืดหนาแน่นเกินไป ค่าต้านทานคำสาป -50% คุณถูกคำสาปทำให้ความเร็ว -70% การมองเห็น -99% ค่าความสงบ -30%…]
เสียงแจ้งเตือนถาโถมเข้ามาในหัวของซูเฉิน
ความหงุดหงิด ความวิตกกังวล ความกลัว…
อารมณ์ด้านลบทุกอย่างปะทุขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เปลวไฟหนึ่งลุกขึ้นในใจของเ
